Conjugation of bijten
ˈbɛi̯tə(n)iets afsnijden of afscheuren door tanden tegen elkaar te duwen tijdens vechten of om te eten Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | bijt |
| jij / je | bijt |
| hij / zij / het | bijt |
| wij / we | bijten |
| jullie | bijten |
| zij / ze | bijten |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | beet |
| jij / je | beet |
| hij / zij / het | beet |
| wij / we | beten |
| jullie | beten |
| zij / ze | beten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | bijte |
| jij / je | bijte |
| hij / zij / het | bijte |
| wij / we | bijten |
| jullie | bijten |
| zij / ze | bijten |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | bete |
| jij / je | bete |
| hij / zij / het | bete |
| wij / we | beten |
| jullie | beten |
| zij / ze | beten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | bijt |
| jullie (archaïsch) | bijt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | bijten |
Tegenwoordig deelwoord
| — | bijtend |
Voltooid deelwoord
| — | gebeten |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.