Conjugation of bevinden
/bəˈvɪndə(n)/zich ~: op een bepaalde plaats zijn, aanwezig zijn, zich ophouden Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | bevind |
| jij / je | bevindt |
| hij / zij / het | bevindt |
| wij / we | bevinden |
| jullie | bevinden |
| zij / ze | bevinden |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | bevond |
| jij / je | bevond |
| hij / zij / het | bevond |
| wij / we | bevonden |
| jullie | bevonden |
| zij / ze | bevonden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | bevinde |
| jij / je | bevinde |
| hij / zij / het | bevinde |
| wij / we | bevinden |
| jullie | bevinden |
| zij / ze | bevinden |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | bevonde |
| jij / je | bevonde |
| hij / zij / het | bevonde |
| wij / we | bevonden |
| jullie | bevonden |
| zij / ze | bevonden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | bevind |
| jullie (archaïsch) | bevindt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | bevinden |
Tegenwoordig deelwoord
| — | bevindend |
Voltooid deelwoord
| — | bevonden |