Conjugation of betuttelen
bəˈtʏ.tə.lə(n)paternalistisch, bemoeizuchtig, vitterig behandelen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | betuttel |
| jij / je | betuttelt |
| hij / zij / het | betuttelt |
| wij / we | betuttelen |
| jullie | betuttelen |
| zij / ze | betuttelen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | betuttelde |
| jij / je | betuttelde |
| hij / zij / het | betuttelde |
| wij / we | betuttelden |
| jullie | betuttelden |
| zij / ze | betuttelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | betuttele |
| jij / je | betuttele |
| hij / zij / het | betuttele |
| wij / we | betuttelen |
| jullie | betuttelen |
| zij / ze | betuttelen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | betuttelde |
| jij / je | betuttelde |
| hij / zij / het | betuttelde |
| wij / we | betuttelden |
| jullie | betuttelden |
| zij / ze | betuttelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | betuttel |
| jullie (archaïsch) | betuttelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | betuttelen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | betuttelend |
Voltooid deelwoord
| — | betutteld |