Conjugation of beknellen
bəˈknɛ.lə(n)beperken, hinderen, in bedwang houden, verstikken Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | beknel |
| jij / je | beknelt |
| hij / zij / het | beknelt |
| wij / we | beknellen |
| jullie | beknellen |
| zij / ze | beknellen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | beknelde |
| jij / je | beknelde |
| hij / zij / het | beknelde |
| wij / we | beknelden |
| jullie | beknelden |
| zij / ze | beknelden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | beknelle |
| jij / je | beknelle |
| hij / zij / het | beknelle |
| wij / we | beknellen |
| jullie | beknellen |
| zij / ze | beknellen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | beknelde |
| jij / je | beknelde |
| hij / zij / het | beknelde |
| wij / we | beknelden |
| jullie | beknelden |
| zij / ze | beknelden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | beknel |
| jullie (archaïsch) | beknelt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | beknellen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | beknellend |
Voltooid deelwoord
| — | bekneld |