Conjugation of bekennen
bəˈkɛnə(n)niet te bekennen zijn: ontbreken, niet te vinden zijn Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | beken |
| jij / je | bekent |
| hij / zij / het | bekent |
| wij / we | bekennen |
| jullie | bekennen |
| zij / ze | bekennen |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | bekende |
| jij / je | bekende |
| hij / zij / het | bekende |
| wij / we | bekenden |
| jullie | bekenden |
| zij / ze | bekenden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | bekenne |
| jij / je | bekenne |
| hij / zij / het | bekenne |
| wij / we | bekennen |
| jullie | bekennen |
| zij / ze | bekennen |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | bekende |
| jij / je | bekende |
| hij / zij / het | bekende |
| wij / we | bekenden |
| jullie | bekenden |
| zij / ze | bekenden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | beken |
| jullie (archaïsch) | bekent |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | bekennen |
Tegenwoordig deelwoord
| — | bekennend |
Voltooid deelwoord
| — | bekend |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.