Conjugation of argumenteren
ɑrɣymɛnˈteːrə(n)met argumenten tot een conclusie trachten te komen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | argumenteer |
| jij / je | argumenteert |
| hij / zij / het | argumenteert |
| wij / we | argumenteren |
| jullie | argumenteren |
| zij / ze | argumenteren |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | argumenteerde |
| jij / je | argumenteerde |
| hij / zij / het | argumenteerde |
| wij / we | argumenteerden |
| jullie | argumenteerden |
| zij / ze | argumenteerden |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | argumentere |
| jij / je | argumentere |
| hij / zij / het | argumentere |
| wij / we | argumenteren |
| jullie | argumenteren |
| zij / ze | argumenteren |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | argumenteerde |
| jij / je | argumenteerde |
| hij / zij / het | argumenteerde |
| wij / we | argumenteerden |
| jullie | argumenteerden |
| zij / ze | argumenteerden |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | argumenteer |
| jullie (archaïsch) | argumenteert |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | argumenteren |
Tegenwoordig deelwoord
| — | argumenterend |
Voltooid deelwoord
| — | geargumenteerd |