Conjugation of aanzien
/ˈaːn.zin/dulden, tolereren, kijken zonder te handelen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | aanzie |
| jij / je | aanziet |
| hij / zij / het | aanziet |
| wij / we | aanzien |
| jullie | aanzien |
| zij / ze | aanzien |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | aanzag |
| jij / je | aanzag |
| hij / zij / het | aanzag |
| wij / we | aanzagen |
| jullie | aanzagen |
| zij / ze | aanzagen |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | aanzie |
| jij / je | aanzie |
| hij / zij / het | aanzie |
| wij / we | aanzien |
| jullie | aanzien |
| zij / ze | aanzien |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | aanzage |
| jij / je | aanzage |
| hij / zij / het | aanzage |
| wij / we | aanzagen |
| jullie | aanzagen |
| zij / ze | aanzagen |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | aanzie |
| jullie (archaïsch) | aanziet |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | aanzien |
Tegenwoordig deelwoord
| — | aanziend |
Voltooid deelwoord
| — | aanzien |