Conjugation of aanmerken
ˈaːnˌmɛr.kə(n)aanmerken als: (ter afkeuring) beschouwen Ver definición completa →
Aantonende wijs
Tegenwoordige tijd (o.t.t.)
| ik | aanmerk |
| jij / je | aanmerkt |
| hij / zij / het | aanmerkt |
| wij / we | aanmerken |
| jullie | aanmerken |
| zij / ze | aanmerken |
Verleden tijd (o.v.t.)
| ik | aanmerkte |
| jij / je | aanmerkte |
| hij / zij / het | aanmerkte |
| wij / we | aanmerkten |
| jullie | aanmerkten |
| zij / ze | aanmerkten |
Aanvoegende wijs (archaïsch)
Aanvoegende wijs — tegenwoordig
| ik | aanmerke |
| jij / je | aanmerke |
| hij / zij / het | aanmerke |
| wij / we | aanmerken |
| jullie | aanmerken |
| zij / ze | aanmerken |
Aanvoegende wijs — verleden
| ik | aanmerkte |
| jij / je | aanmerkte |
| hij / zij / het | aanmerkte |
| wij / we | aanmerkten |
| jullie | aanmerkten |
| zij / ze | aanmerkten |
Gebiedende wijs
Gebiedende wijs
| jij | aanmerk |
| jullie (archaïsch) | aanmerkt |
Onbepaalde vormen
Infinitief
| — | aanmerken |
Tegenwoordig deelwoord
| — | aanmerkend |
Voltooid deelwoord
| — | aanmerkt |