HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← vitio — definition

Conjugation of vitio

Regular CEFR B1
[ˈwɪ.ti.oː]

to vitiate, make faulty, spoil, taint, corrupt, damage Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego vitiō
tū vitiās
is / ea / id vitiat
nōs vitiāmus
vōs vitiātis
eī / eae / ea vitiant
Indicātīvus imperfectum
ego vitiābam
tū vitiābās
is / ea / id vitiābat
nōs vitiābāmus
vōs vitiābātis
eī / eae / ea vitiābant
Indicātīvus futūrum
ego vitiābō
tū vitiābis
is / ea / id vitiābit
nōs vitiābimus
vōs vitiābitis
eī / eae / ea vitiābunt
Indicātīvus perfectum
ego vitiāvī
tū vitiāvistī
is / ea / id vitiāvit
nōs vitiāvimus
vōs vitiāvistis
eī / eae / ea vitiāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego vitiāveram
tū vitiāverās
is / ea / id vitiāverat
nōs vitiāverāmus
vōs vitiāverātis
eī / eae / ea vitiāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego vitiāverō
tū vitiāveris
is / ea / id vitiāverit
nōs vitiāverimus
vōs vitiāveritis
eī / eae / ea vitiāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego vitiem
tū vitiēs
is / ea / id vitiet
nōs vitiēmus
vōs vitiētis
eī / eae / ea vitient
Coniūnctīvus imperfectum
ego vitiārem
tū vitiārēs
is / ea / id vitiāret
nōs vitiārēmus
vōs vitiārētis
eī / eae / ea vitiārent
Coniūnctīvus perfectum
ego vitiāverim
tū vitiāverīs
is / ea / id vitiāverit
nōs vitiāverīmus
vōs vitiāverītis
eī / eae / ea vitiāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego vitiāvissem
tū vitiāvissēs
is / ea / id vitiāvisset
nōs vitiāvissēmus
vōs vitiāvissētis
eī / eae / ea vitiāvissent
Imperātīvus praesēns
tū vitiā
vōs vitiāte
Imperātīvus futūrum
tū vitiātō
is / ea / id vitiātō
vōs vitiātōte
eī / eae / ea vitiantō
Īnfīnītīvus praesēns
— vitiāre
Īnfīnītīvus perfectum
— vitiāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— vitiātūrum esse
Participium praesēns
— vitiāns
Participium futūrum
— vitiātūrus
Gerundium (genitīvus)
— vitiandī
Gerundium (datīvus)
— vitiandō
Gerundium (accūsātīvus)
— vitiandum
Gerundium (ablātīvus)
— vitiandō
Supīnum (accūsātīvus)
— vitiātum
Supīnum (ablātīvus)
— vitiātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego vitior
tū vitiāris
is / ea / id vitiātur
nōs vitiāmur
vōs vitiāminī
eī / eae / ea vitiantur
Indicātīvus imperfectum
ego vitiābar
tū vitiābāris
is / ea / id vitiābātur
nōs vitiābāmur
vōs vitiābāminī
eī / eae / ea vitiābantur
Indicātīvus futūrum
ego vitiābor
tū vitiāberis
is / ea / id vitiābitur
nōs vitiābimur
vōs vitiābiminī
eī / eae / ea vitiābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego vitier
tū vitiēris
is / ea / id vitiētur
nōs vitiēmur
vōs vitiēminī
eī / eae / ea vitientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego vitiārer
tū vitiārēris
is / ea / id vitiārētur
nōs vitiārēmur
vōs vitiārēminī
eī / eae / ea vitiārentur
Imperātīvus praesēns
tū vitiāre
vōs vitiāminī
Imperātīvus futūrum
tū vitiātor
is / ea / id vitiātor
eī / eae / ea vitiantor
Īnfīnītīvus praesēns
— vitiārī
Īnfīnītīvus perfectum
— vitiātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— vitiātum īrī
Participium perfectum
— vitiātus
Participium futūrum
— vitiandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary