HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← vinculo — definición

Conjugation of vinculo

Regular CEFR B1
/[ˈwɪŋ.kʊ.ɫoː]/

to fetter, bind, chain Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego vinculō
vinculās
is / ea / id vinculat
nōs vinculāmus
vōs vinculātis
eī / eae / ea vinculant
Indicātīvus imperfectum
ego vinculābam
vinculābās
is / ea / id vinculābat
nōs vinculābāmus
vōs vinculābātis
eī / eae / ea vinculābant
Indicātīvus futūrum
ego vinculābō
vinculābis
is / ea / id vinculābit
nōs vinculābimus
vōs vinculābitis
eī / eae / ea vinculābunt
Indicātīvus perfectum
ego vinculāvī
vinculāvistī
is / ea / id vinculāvit
nōs vinculāvimus
vōs vinculāvistis
eī / eae / ea vinculāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego vinculāveram
vinculāverās
is / ea / id vinculāverat
nōs vinculāverāmus
vōs vinculāverātis
eī / eae / ea vinculāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego vinculāverō
vinculāveris
is / ea / id vinculāverit
nōs vinculāverimus
vōs vinculāveritis
eī / eae / ea vinculāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego vinculem
vinculēs
is / ea / id vinculet
nōs vinculēmus
vōs vinculētis
eī / eae / ea vinculent
Coniūnctīvus imperfectum
ego vinculārem
vinculārēs
is / ea / id vinculāret
nōs vinculārēmus
vōs vinculārētis
eī / eae / ea vinculārent
Coniūnctīvus perfectum
ego vinculāverim
vinculāverīs
is / ea / id vinculāverit
nōs vinculāverīmus
vōs vinculāverītis
eī / eae / ea vinculāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego vinculāvissem
vinculāvissēs
is / ea / id vinculāvisset
nōs vinculāvissēmus
vōs vinculāvissētis
eī / eae / ea vinculāvissent
Imperātīvus praesēns
vinculā
vōs vinculāte
Imperātīvus futūrum
vinculātō
is / ea / id vinculātō
vōs vinculātōte
eī / eae / ea vinculantō
Īnfīnītīvus praesēns
vinculāre
Īnfīnītīvus perfectum
vinculāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
vinculātūrum esse
Participium praesēns
vinculāns
Participium futūrum
vinculātūrus
Gerundium (genitīvus)
vinculandī
Gerundium (datīvus)
vinculandō
Gerundium (accūsātīvus)
vinculandum
Gerundium (ablātīvus)
vinculandō
Supīnum (accūsātīvus)
vinculātum
Supīnum (ablātīvus)
vinculātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego vinculor
vinculāris
is / ea / id vinculātur
nōs vinculāmur
vōs vinculāminī
eī / eae / ea vinculantur
Indicātīvus imperfectum
ego vinculābar
vinculābāris
is / ea / id vinculābātur
nōs vinculābāmur
vōs vinculābāminī
eī / eae / ea vinculābantur
Indicātīvus futūrum
ego vinculābor
vinculāberis
is / ea / id vinculābitur
nōs vinculābimur
vōs vinculābiminī
eī / eae / ea vinculābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego vinculer
vinculēris
is / ea / id vinculētur
nōs vinculēmur
vōs vinculēminī
eī / eae / ea vinculentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego vinculārer
vinculārēris
is / ea / id vinculārētur
nōs vinculārēmur
vōs vinculārēminī
eī / eae / ea vinculārentur
Imperātīvus praesēns
vinculāre
vōs vinculāminī
Imperātīvus futūrum
vinculātor
is / ea / id vinculātor
eī / eae / ea vinculantor
Īnfīnītīvus praesēns
vinculārī
Īnfīnītīvus perfectum
vinculātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
vinculātum īrī
Participium perfectum
vinculātus
Participium futūrum
vinculandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary