HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← vinculo — definition

Conjugation of vinculo

Regular CEFR B1
[ˈwɪŋ.kʊ.ɫoː]

to fetter, bind, chain Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego vinculō
tū vinculās
is / ea / id vinculat
nōs vinculāmus
vōs vinculātis
eī / eae / ea vinculant
Indicātīvus imperfectum
ego vinculābam
tū vinculābās
is / ea / id vinculābat
nōs vinculābāmus
vōs vinculābātis
eī / eae / ea vinculābant
Indicātīvus futūrum
ego vinculābō
tū vinculābis
is / ea / id vinculābit
nōs vinculābimus
vōs vinculābitis
eī / eae / ea vinculābunt
Indicātīvus perfectum
ego vinculāvī
tū vinculāvistī
is / ea / id vinculāvit
nōs vinculāvimus
vōs vinculāvistis
eī / eae / ea vinculāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego vinculāveram
tū vinculāverās
is / ea / id vinculāverat
nōs vinculāverāmus
vōs vinculāverātis
eī / eae / ea vinculāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego vinculāverō
tū vinculāveris
is / ea / id vinculāverit
nōs vinculāverimus
vōs vinculāveritis
eī / eae / ea vinculāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego vinculem
tū vinculēs
is / ea / id vinculet
nōs vinculēmus
vōs vinculētis
eī / eae / ea vinculent
Coniūnctīvus imperfectum
ego vinculārem
tū vinculārēs
is / ea / id vinculāret
nōs vinculārēmus
vōs vinculārētis
eī / eae / ea vinculārent
Coniūnctīvus perfectum
ego vinculāverim
tū vinculāverīs
is / ea / id vinculāverit
nōs vinculāverīmus
vōs vinculāverītis
eī / eae / ea vinculāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego vinculāvissem
tū vinculāvissēs
is / ea / id vinculāvisset
nōs vinculāvissēmus
vōs vinculāvissētis
eī / eae / ea vinculāvissent
Imperātīvus praesēns
tū vinculā
vōs vinculāte
Imperātīvus futūrum
tū vinculātō
is / ea / id vinculātō
vōs vinculātōte
eī / eae / ea vinculantō
Īnfīnītīvus praesēns
— vinculāre
Īnfīnītīvus perfectum
— vinculāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— vinculātūrum esse
Participium praesēns
— vinculāns
Participium futūrum
— vinculātūrus
Gerundium (genitīvus)
— vinculandī
Gerundium (datīvus)
— vinculandō
Gerundium (accūsātīvus)
— vinculandum
Gerundium (ablātīvus)
— vinculandō
Supīnum (accūsātīvus)
— vinculātum
Supīnum (ablātīvus)
— vinculātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego vinculor
tū vinculāris
is / ea / id vinculātur
nōs vinculāmur
vōs vinculāminī
eī / eae / ea vinculantur
Indicātīvus imperfectum
ego vinculābar
tū vinculābāris
is / ea / id vinculābātur
nōs vinculābāmur
vōs vinculābāminī
eī / eae / ea vinculābantur
Indicātīvus futūrum
ego vinculābor
tū vinculāberis
is / ea / id vinculābitur
nōs vinculābimur
vōs vinculābiminī
eī / eae / ea vinculābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego vinculer
tū vinculēris
is / ea / id vinculētur
nōs vinculēmur
vōs vinculēminī
eī / eae / ea vinculentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego vinculārer
tū vinculārēris
is / ea / id vinculārētur
nōs vinculārēmur
vōs vinculārēminī
eī / eae / ea vinculārentur
Imperātīvus praesēns
tū vinculāre
vōs vinculāminī
Imperātīvus futūrum
tū vinculātor
is / ea / id vinculātor
eī / eae / ea vinculantor
Īnfīnītīvus praesēns
— vinculārī
Īnfīnītīvus perfectum
— vinculātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— vinculātum īrī
Participium perfectum
— vinculātus
Participium futūrum
— vinculandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary