HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← vilito — definition

Conjugation of vilito

Regular CEFR B1
[ˈwiː.lɪ.toː]

to humble, debase, degrade Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego vīlitō
tū vīlitās
is / ea / id vīlitat
nōs vīlitāmus
vōs vīlitātis
eī / eae / ea vīlitant
Indicātīvus imperfectum
ego vīlitābam
tū vīlitābās
is / ea / id vīlitābat
nōs vīlitābāmus
vōs vīlitābātis
eī / eae / ea vīlitābant
Indicātīvus futūrum
ego vīlitābō
tū vīlitābis
is / ea / id vīlitābit
nōs vīlitābimus
vōs vīlitābitis
eī / eae / ea vīlitābunt
Indicātīvus perfectum
ego vīlitāvī
tū vīlitāvistī
is / ea / id vīlitāvit
nōs vīlitāvimus
vōs vīlitāvistis
eī / eae / ea vīlitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego vīlitāveram
tū vīlitāverās
is / ea / id vīlitāverat
nōs vīlitāverāmus
vōs vīlitāverātis
eī / eae / ea vīlitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego vīlitāverō
tū vīlitāveris
is / ea / id vīlitāverit
nōs vīlitāverimus
vōs vīlitāveritis
eī / eae / ea vīlitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego vīlitem
tū vīlitēs
is / ea / id vīlitet
nōs vīlitēmus
vōs vīlitētis
eī / eae / ea vīlitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego vīlitārem
tū vīlitārēs
is / ea / id vīlitāret
nōs vīlitārēmus
vōs vīlitārētis
eī / eae / ea vīlitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego vīlitāverim
tū vīlitāverīs
is / ea / id vīlitāverit
nōs vīlitāverīmus
vōs vīlitāverītis
eī / eae / ea vīlitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego vīlitāvissem
tū vīlitāvissēs
is / ea / id vīlitāvisset
nōs vīlitāvissēmus
vōs vīlitāvissētis
eī / eae / ea vīlitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū vīlitā
vōs vīlitāte
Imperātīvus futūrum
tū vīlitātō
is / ea / id vīlitātō
vōs vīlitātōte
eī / eae / ea vīlitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— vīlitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— vīlitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— vīlitātūrum esse
Participium praesēns
— vīlitāns
Participium futūrum
— vīlitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— vīlitandī
Gerundium (datīvus)
— vīlitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— vīlitandum
Gerundium (ablātīvus)
— vīlitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— vīlitātum
Supīnum (ablātīvus)
— vīlitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego vīlitor
tū vīlitāris
is / ea / id vīlitātur
nōs vīlitāmur
vōs vīlitāminī
eī / eae / ea vīlitantur
Indicātīvus imperfectum
ego vīlitābar
tū vīlitābāris
is / ea / id vīlitābātur
nōs vīlitābāmur
vōs vīlitābāminī
eī / eae / ea vīlitābantur
Indicātīvus futūrum
ego vīlitābor
tū vīlitāberis
is / ea / id vīlitābitur
nōs vīlitābimur
vōs vīlitābiminī
eī / eae / ea vīlitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego vīliter
tū vīlitēris
is / ea / id vīlitētur
nōs vīlitēmur
vōs vīlitēminī
eī / eae / ea vīlitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego vīlitārer
tū vīlitārēris
is / ea / id vīlitārētur
nōs vīlitārēmur
vōs vīlitārēminī
eī / eae / ea vīlitārentur
Imperātīvus praesēns
tū vīlitāre
vōs vīlitāminī
Imperātīvus futūrum
tū vīlitātor
is / ea / id vīlitātor
eī / eae / ea vīlitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— vīlitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— vīlitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— vīlitātum īrī
Participium perfectum
— vīlitātus
Participium futūrum
— vīlitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary