HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← veto — definición

Conjugation of veto

Regular CEFR B1
/[ˈwɛ.toː]/

to forbid, prevent, prohibit Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego vetō
vetās
is / ea / id vetat
nōs vetāmus
vōs vetātis
eī / eae / ea vetant
Indicātīvus imperfectum
ego vetābam
vetābās
is / ea / id vetābat
nōs vetābāmus
vōs vetābātis
eī / eae / ea vetābant
Indicātīvus futūrum
ego vetābō
vetābis
is / ea / id vetābit
nōs vetābimus
vōs vetābitis
eī / eae / ea vetābunt
Indicātīvus perfectum
ego vetuī
vetuistī
is / ea / id vetuit
nōs vetuimus
vōs vetuistis
eī / eae / ea vetuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego vetueram
vetuerās
is / ea / id vetuerat
nōs vetuerāmus
vōs vetuerātis
eī / eae / ea vetuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego vetuerō
vetueris
is / ea / id vetuerit
nōs vetuerimus
vōs vetueritis
eī / eae / ea vetuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego vetem
vetēs
is / ea / id vetet
nōs vetēmus
vōs vetētis
eī / eae / ea vetent
Coniūnctīvus imperfectum
ego vetārem
vetārēs
is / ea / id vetāret
nōs vetārēmus
vōs vetārētis
eī / eae / ea vetārent
Coniūnctīvus perfectum
ego vetuerim
vetuerīs
is / ea / id vetuerit
nōs vetuerīmus
vōs vetuerītis
eī / eae / ea vetuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego vetuissem
vetuissēs
is / ea / id vetuisset
nōs vetuissēmus
vōs vetuissētis
eī / eae / ea vetuissent
Imperātīvus praesēns
vetā
vōs vetāte
Imperātīvus futūrum
vetātō
is / ea / id vetātō
vōs vetātōte
eī / eae / ea vetantō
Īnfīnītīvus praesēns
vetāre
Īnfīnītīvus perfectum
vetuisse
Īnfīnītīvus futūrum
vetitūrum esse
Participium praesēns
vetāns
Participium futūrum
vetitūrus
Gerundium (genitīvus)
vetandī
Gerundium (datīvus)
vetandō
Gerundium (accūsātīvus)
vetandum
Gerundium (ablātīvus)
vetandō
Supīnum (accūsātīvus)
vetitum
Supīnum (ablātīvus)
vetitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego vetor
vetāris
is / ea / id vetātur
nōs vetāmur
vōs vetāminī
eī / eae / ea vetantur
Indicātīvus imperfectum
ego vetābar
vetābāris
is / ea / id vetābātur
nōs vetābāmur
vōs vetābāminī
eī / eae / ea vetābantur
Indicātīvus futūrum
ego vetābor
vetāberis
is / ea / id vetābitur
nōs vetābimur
vōs vetābiminī
eī / eae / ea vetābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego veter
vetēris
is / ea / id vetētur
nōs vetēmur
vōs vetēminī
eī / eae / ea vetentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego vetārer
vetārēris
is / ea / id vetārētur
nōs vetārēmur
vōs vetārēminī
eī / eae / ea vetārentur
Imperātīvus praesēns
vetāre
vōs vetāminī
Imperātīvus futūrum
vetātor
is / ea / id vetātor
eī / eae / ea vetantor
Īnfīnītīvus praesēns
vetārī
Īnfīnītīvus perfectum
vetitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
vetitum īrī
Participium perfectum
vetitus
Participium futūrum
vetandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary