Conjugation of vaticinor
/[waːˈtɪ.kɪ.nɔr]/to rave, rant, spout foolishness Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | vāticinor |
| tū | vāticināris |
| is / ea / id | vāticinātur |
| nōs | vāticināmur |
| vōs | vāticināminī |
| eī / eae / ea | vāticinantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | vāticinābar |
| tū | vāticinābāris |
| is / ea / id | vāticinābātur |
| nōs | vāticinābāmur |
| vōs | vāticinābāminī |
| eī / eae / ea | vāticinābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | vāticinābor |
| tū | vāticināberis |
| is / ea / id | vāticinābitur |
| nōs | vāticinābimur |
| vōs | vāticinābiminī |
| eī / eae / ea | vāticinābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | vāticiner |
| tū | vāticinēris |
| is / ea / id | vāticinētur |
| nōs | vāticinēmur |
| vōs | vāticinēminī |
| eī / eae / ea | vāticinentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | vāticinārer |
| tū | vāticinārēris |
| is / ea / id | vāticinārētur |
| nōs | vāticinārēmur |
| vōs | vāticinārēminī |
| eī / eae / ea | vāticinārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | vāticināre |
| vōs | vāticināminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | vāticinātor |
| is / ea / id | vāticinātor |
| eī / eae / ea | vāticinantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | vāticinārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | vāticinātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | vāticinātūrum esse |
Participium praesēns
| — | vāticināns |
Participium futūrum
| — | vāticinātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | vāticinandī |
Gerundium (datīvus)
| — | vāticinandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | vāticinandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | vāticinandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | vāticinātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | vāticinātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | vāticinandus |