HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← usucapio — definition

Conjugation of usucapio

Regular CEFR B2
[uː.suːˈka.pi.oː]

to acquire ownership or easement by long use or possession Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ūsūcapiō
tū ūsūcapis
is / ea / id ūsūcapit
nōs ūsūcapimus
vōs ūsūcapitis
eī / eae / ea ūsūcapiunt
Indicātīvus imperfectum
ego ūsūcapiēbam
tū ūsūcapiēbās
is / ea / id ūsūcapiēbat
nōs ūsūcapiēbāmus
vōs ūsūcapiēbātis
eī / eae / ea ūsūcapiēbant
Indicātīvus futūrum
ego ūsūcapiam
tū ūsūcapiēs
is / ea / id ūsūcapiet
nōs ūsūcapiēmus
vōs ūsūcapiētis
eī / eae / ea ūsūcapient
Indicātīvus perfectum
ego ūsūcēpī
tū ūsūcēpistī
is / ea / id ūsūcēpit
nōs ūsūcēpimus
vōs ūsūcēpistis
eī / eae / ea ūsūcēpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ūsūcēperam
tū ūsūcēperās
is / ea / id ūsūcēperat
nōs ūsūcēperāmus
vōs ūsūcēperātis
eī / eae / ea ūsūcēperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ūsūcēperō
tū ūsūcēperis
is / ea / id ūsūcēperit
nōs ūsūcēperimus
vōs ūsūcēperitis
eī / eae / ea ūsūcēperint
Coniūnctīvus praesēns
ego ūsūcapiam
tū ūsūcapiās
is / ea / id ūsūcapiat
nōs ūsūcapiāmus
vōs ūsūcapiātis
eī / eae / ea ūsūcapiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ūsūcaperem
tū ūsūcaperēs
is / ea / id ūsūcaperet
nōs ūsūcaperēmus
vōs ūsūcaperētis
eī / eae / ea ūsūcaperent
Coniūnctīvus perfectum
ego ūsūcēperim
tū ūsūcēperīs
is / ea / id ūsūcēperit
nōs ūsūcēperīmus
vōs ūsūcēperītis
eī / eae / ea ūsūcēperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ūsūcēpissem
tū ūsūcēpissēs
is / ea / id ūsūcēpisset
nōs ūsūcēpissēmus
vōs ūsūcēpissētis
eī / eae / ea ūsūcēpissent
Imperātīvus praesēns
tū ūsūcape
vōs ūsūcapite
Imperātīvus futūrum
tū ūsūcapitō
is / ea / id ūsūcapitō
vōs ūsūcapitōte
eī / eae / ea ūsūcapiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— ūsūcapere
Īnfīnītīvus perfectum
— ūsūcēpisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ūsūcaptūrum esse
Participium praesēns
— ūsūcapiēns
Participium futūrum
— ūsūcaptūrus
Gerundium (genitīvus)
— ūsūcapiendī
Gerundium (datīvus)
— ūsūcapiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— ūsūcapiendum
Gerundium (ablātīvus)
— ūsūcapiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— ūsūcaptum
Supīnum (ablātīvus)
— ūsūcaptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ūsūcapior
tū ūsūcaperis
is / ea / id ūsūcapitur
nōs ūsūcapimur
vōs ūsūcapiminī
eī / eae / ea ūsūcapiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego ūsūcapiēbar
tū ūsūcapiēbāris
is / ea / id ūsūcapiēbātur
nōs ūsūcapiēbāmur
vōs ūsūcapiēbāminī
eī / eae / ea ūsūcapiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ūsūcapiar
tū ūsūcapiēris
is / ea / id ūsūcapiētur
nōs ūsūcapiēmur
vōs ūsūcapiēminī
eī / eae / ea ūsūcapientur
Coniūnctīvus praesēns
ego ūsūcapiar
tū ūsūcapiāris
is / ea / id ūsūcapiātur
nōs ūsūcapiāmur
vōs ūsūcapiāminī
eī / eae / ea ūsūcapiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ūsūcaperer
tū ūsūcaperēris
is / ea / id ūsūcaperētur
nōs ūsūcaperēmur
vōs ūsūcaperēminī
eī / eae / ea ūsūcaperentur
Imperātīvus praesēns
tū ūsūcapere
vōs ūsūcapiminī
Imperātīvus futūrum
tū ūsūcapitor
is / ea / id ūsūcapitor
eī / eae / ea ūsūcapiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— ūsūcapī
Īnfīnītīvus perfectum
— ūsūcaptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ūsūcaptum īrī
Participium perfectum
— ūsūcaptus
Participium futūrum
— ūsūcapiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary