HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ustulo — definición

Conjugation of ustulo

Regular CEFR B1
/[ˈʊs.tʊ.ɫoː]/

to burn up; consume with fire Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ū̆stulō
ū̆stulās
is / ea / id ū̆stulat
nōs ū̆stulāmus
vōs ū̆stulātis
eī / eae / ea ū̆stulant
Indicātīvus imperfectum
ego ū̆stulābam
ū̆stulābās
is / ea / id ū̆stulābat
nōs ū̆stulābāmus
vōs ū̆stulābātis
eī / eae / ea ū̆stulābant
Indicātīvus futūrum
ego ū̆stulābō
ū̆stulābis
is / ea / id ū̆stulābit
nōs ū̆stulābimus
vōs ū̆stulābitis
eī / eae / ea ū̆stulābunt
Indicātīvus perfectum
ego ū̆stulāvī
ū̆stulāvistī
is / ea / id ū̆stulāvit
nōs ū̆stulāvimus
vōs ū̆stulāvistis
eī / eae / ea ū̆stulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ū̆stulāveram
ū̆stulāverās
is / ea / id ū̆stulāverat
nōs ū̆stulāverāmus
vōs ū̆stulāverātis
eī / eae / ea ū̆stulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ū̆stulāverō
ū̆stulāveris
is / ea / id ū̆stulāverit
nōs ū̆stulāverimus
vōs ū̆stulāveritis
eī / eae / ea ū̆stulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ū̆stulem
ū̆stulēs
is / ea / id ū̆stulet
nōs ū̆stulēmus
vōs ū̆stulētis
eī / eae / ea ū̆stulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ū̆stulārem
ū̆stulārēs
is / ea / id ū̆stulāret
nōs ū̆stulārēmus
vōs ū̆stulārētis
eī / eae / ea ū̆stulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ū̆stulāverim
ū̆stulāverīs
is / ea / id ū̆stulāverit
nōs ū̆stulāverīmus
vōs ū̆stulāverītis
eī / eae / ea ū̆stulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ū̆stulāvissem
ū̆stulāvissēs
is / ea / id ū̆stulāvisset
nōs ū̆stulāvissēmus
vōs ū̆stulāvissētis
eī / eae / ea ū̆stulāvissent
Imperātīvus praesēns
ū̆stulā
vōs ū̆stulāte
Imperātīvus futūrum
ū̆stulātō
is / ea / id ū̆stulātō
vōs ū̆stulātōte
eī / eae / ea ū̆stulantō
Īnfīnītīvus praesēns
ū̆stulāre
Īnfīnītīvus perfectum
ū̆stulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
ū̆stulātūrum esse
Participium praesēns
ū̆stulāns
Participium futūrum
ū̆stulātūrus
Gerundium (genitīvus)
ū̆stulandī
Gerundium (datīvus)
ū̆stulandō
Gerundium (accūsātīvus)
ū̆stulandum
Gerundium (ablātīvus)
ū̆stulandō
Supīnum (accūsātīvus)
ū̆stulātum
Supīnum (ablātīvus)
ū̆stulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ū̆stulor
ū̆stulāris
is / ea / id ū̆stulātur
nōs ū̆stulāmur
vōs ū̆stulāminī
eī / eae / ea ū̆stulantur
Indicātīvus imperfectum
ego ū̆stulābar
ū̆stulābāris
is / ea / id ū̆stulābātur
nōs ū̆stulābāmur
vōs ū̆stulābāminī
eī / eae / ea ū̆stulābantur
Indicātīvus futūrum
ego ū̆stulābor
ū̆stulāberis
is / ea / id ū̆stulābitur
nōs ū̆stulābimur
vōs ū̆stulābiminī
eī / eae / ea ū̆stulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ū̆stuler
ū̆stulēris
is / ea / id ū̆stulētur
nōs ū̆stulēmur
vōs ū̆stulēminī
eī / eae / ea ū̆stulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ū̆stulārer
ū̆stulārēris
is / ea / id ū̆stulārētur
nōs ū̆stulārēmur
vōs ū̆stulārēminī
eī / eae / ea ū̆stulārentur
Imperātīvus praesēns
ū̆stulāre
vōs ū̆stulāminī
Imperātīvus futūrum
ū̆stulātor
is / ea / id ū̆stulātor
eī / eae / ea ū̆stulantor
Īnfīnītīvus praesēns
ū̆stulārī
Īnfīnītīvus perfectum
ū̆stulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
ū̆stulātum īrī
Participium perfectum
ū̆stulātus
Participium futūrum
ū̆stulandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary