HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ustulo — definition

Conjugation of ustulo

Regular CEFR B1
[ˈʊs.tʊ.ɫoː]

to burn up; consume with fire Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ū̆stulō
tū ū̆stulās
is / ea / id ū̆stulat
nōs ū̆stulāmus
vōs ū̆stulātis
eī / eae / ea ū̆stulant
Indicātīvus imperfectum
ego ū̆stulābam
tū ū̆stulābās
is / ea / id ū̆stulābat
nōs ū̆stulābāmus
vōs ū̆stulābātis
eī / eae / ea ū̆stulābant
Indicātīvus futūrum
ego ū̆stulābō
tū ū̆stulābis
is / ea / id ū̆stulābit
nōs ū̆stulābimus
vōs ū̆stulābitis
eī / eae / ea ū̆stulābunt
Indicātīvus perfectum
ego ū̆stulāvī
tū ū̆stulāvistī
is / ea / id ū̆stulāvit
nōs ū̆stulāvimus
vōs ū̆stulāvistis
eī / eae / ea ū̆stulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ū̆stulāveram
tū ū̆stulāverās
is / ea / id ū̆stulāverat
nōs ū̆stulāverāmus
vōs ū̆stulāverātis
eī / eae / ea ū̆stulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ū̆stulāverō
tū ū̆stulāveris
is / ea / id ū̆stulāverit
nōs ū̆stulāverimus
vōs ū̆stulāveritis
eī / eae / ea ū̆stulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ū̆stulem
tū ū̆stulēs
is / ea / id ū̆stulet
nōs ū̆stulēmus
vōs ū̆stulētis
eī / eae / ea ū̆stulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ū̆stulārem
tū ū̆stulārēs
is / ea / id ū̆stulāret
nōs ū̆stulārēmus
vōs ū̆stulārētis
eī / eae / ea ū̆stulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ū̆stulāverim
tū ū̆stulāverīs
is / ea / id ū̆stulāverit
nōs ū̆stulāverīmus
vōs ū̆stulāverītis
eī / eae / ea ū̆stulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ū̆stulāvissem
tū ū̆stulāvissēs
is / ea / id ū̆stulāvisset
nōs ū̆stulāvissēmus
vōs ū̆stulāvissētis
eī / eae / ea ū̆stulāvissent
Imperātīvus praesēns
tū ū̆stulā
vōs ū̆stulāte
Imperātīvus futūrum
tū ū̆stulātō
is / ea / id ū̆stulātō
vōs ū̆stulātōte
eī / eae / ea ū̆stulantō
Īnfīnītīvus praesēns
— ū̆stulāre
Īnfīnītīvus perfectum
— ū̆stulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ū̆stulātūrum esse
Participium praesēns
— ū̆stulāns
Participium futūrum
— ū̆stulātūrus
Gerundium (genitīvus)
— ū̆stulandī
Gerundium (datīvus)
— ū̆stulandō
Gerundium (accūsātīvus)
— ū̆stulandum
Gerundium (ablātīvus)
— ū̆stulandō
Supīnum (accūsātīvus)
— ū̆stulātum
Supīnum (ablātīvus)
— ū̆stulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ū̆stulor
tū ū̆stulāris
is / ea / id ū̆stulātur
nōs ū̆stulāmur
vōs ū̆stulāminī
eī / eae / ea ū̆stulantur
Indicātīvus imperfectum
ego ū̆stulābar
tū ū̆stulābāris
is / ea / id ū̆stulābātur
nōs ū̆stulābāmur
vōs ū̆stulābāminī
eī / eae / ea ū̆stulābantur
Indicātīvus futūrum
ego ū̆stulābor
tū ū̆stulāberis
is / ea / id ū̆stulābitur
nōs ū̆stulābimur
vōs ū̆stulābiminī
eī / eae / ea ū̆stulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ū̆stuler
tū ū̆stulēris
is / ea / id ū̆stulētur
nōs ū̆stulēmur
vōs ū̆stulēminī
eī / eae / ea ū̆stulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ū̆stulārer
tū ū̆stulārēris
is / ea / id ū̆stulārētur
nōs ū̆stulārēmur
vōs ū̆stulārēminī
eī / eae / ea ū̆stulārentur
Imperātīvus praesēns
tū ū̆stulāre
vōs ū̆stulāminī
Imperātīvus futūrum
tū ū̆stulātor
is / ea / id ū̆stulātor
eī / eae / ea ū̆stulantor
Īnfīnītīvus praesēns
— ū̆stulārī
Īnfīnītīvus perfectum
— ū̆stulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ū̆stulātum īrī
Participium perfectum
— ū̆stulātus
Participium futūrum
— ū̆stulandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary