HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← uberto — definition

Conjugation of uberto

Regular CEFR B1
[uːˈbɛr.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ūbertō
tū ūbertās
is / ea / id ūbertat
nōs ūbertāmus
vōs ūbertātis
eī / eae / ea ūbertant
Indicātīvus imperfectum
ego ūbertābam
tū ūbertābās
is / ea / id ūbertābat
nōs ūbertābāmus
vōs ūbertābātis
eī / eae / ea ūbertābant
Indicātīvus futūrum
ego ūbertābō
tū ūbertābis
is / ea / id ūbertābit
nōs ūbertābimus
vōs ūbertābitis
eī / eae / ea ūbertābunt
Indicātīvus perfectum
ego ūbertāvī
tū ūbertāvistī
is / ea / id ūbertāvit
nōs ūbertāvimus
vōs ūbertāvistis
eī / eae / ea ūbertāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ūbertāveram
tū ūbertāverās
is / ea / id ūbertāverat
nōs ūbertāverāmus
vōs ūbertāverātis
eī / eae / ea ūbertāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ūbertāverō
tū ūbertāveris
is / ea / id ūbertāverit
nōs ūbertāverimus
vōs ūbertāveritis
eī / eae / ea ūbertāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ūbertem
tū ūbertēs
is / ea / id ūbertet
nōs ūbertēmus
vōs ūbertētis
eī / eae / ea ūbertent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ūbertārem
tū ūbertārēs
is / ea / id ūbertāret
nōs ūbertārēmus
vōs ūbertārētis
eī / eae / ea ūbertārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ūbertāverim
tū ūbertāverīs
is / ea / id ūbertāverit
nōs ūbertāverīmus
vōs ūbertāverītis
eī / eae / ea ūbertāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ūbertāvissem
tū ūbertāvissēs
is / ea / id ūbertāvisset
nōs ūbertāvissēmus
vōs ūbertāvissētis
eī / eae / ea ūbertāvissent
Imperātīvus praesēns
tū ūbertā
vōs ūbertāte
Imperātīvus futūrum
tū ūbertātō
is / ea / id ūbertātō
vōs ūbertātōte
eī / eae / ea ūbertantō
Īnfīnītīvus praesēns
— ūbertāre
Īnfīnītīvus perfectum
— ūbertāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ūbertātūrum esse
Participium praesēns
— ūbertāns
Participium futūrum
— ūbertātūrus
Gerundium (genitīvus)
— ūbertandī
Gerundium (datīvus)
— ūbertandō
Gerundium (accūsātīvus)
— ūbertandum
Gerundium (ablātīvus)
— ūbertandō
Supīnum (accūsātīvus)
— ūbertātum
Supīnum (ablātīvus)
— ūbertātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ūbertor
tū ūbertāris
is / ea / id ūbertātur
nōs ūbertāmur
vōs ūbertāminī
eī / eae / ea ūbertantur
Indicātīvus imperfectum
ego ūbertābar
tū ūbertābāris
is / ea / id ūbertābātur
nōs ūbertābāmur
vōs ūbertābāminī
eī / eae / ea ūbertābantur
Indicātīvus futūrum
ego ūbertābor
tū ūbertāberis
is / ea / id ūbertābitur
nōs ūbertābimur
vōs ūbertābiminī
eī / eae / ea ūbertābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ūberter
tū ūbertēris
is / ea / id ūbertētur
nōs ūbertēmur
vōs ūbertēminī
eī / eae / ea ūbertentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ūbertārer
tū ūbertārēris
is / ea / id ūbertārētur
nōs ūbertārēmur
vōs ūbertārēminī
eī / eae / ea ūbertārentur
Imperātīvus praesēns
tū ūbertāre
vōs ūbertāminī
Imperātīvus futūrum
tū ūbertātor
is / ea / id ūbertātor
eī / eae / ea ūbertantor
Īnfīnītīvus praesēns
— ūbertārī
Īnfīnītīvus perfectum
— ūbertātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ūbertātum īrī
Participium perfectum
— ūbertātus
Participium futūrum
— ūbertandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary