HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← tumulo — definition

Conjugation of tumulo

Regular CEFR B1
[ˈtʊ.mʊ.ɫoː]

to cover with a mound; to bury; to inter; to entomb Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego tumulō
tū tumulās
is / ea / id tumulat
nōs tumulāmus
vōs tumulātis
eī / eae / ea tumulant
Indicātīvus imperfectum
ego tumulābam
tū tumulābās
is / ea / id tumulābat
nōs tumulābāmus
vōs tumulābātis
eī / eae / ea tumulābant
Indicātīvus futūrum
ego tumulābō
tū tumulābis
is / ea / id tumulābit
nōs tumulābimus
vōs tumulābitis
eī / eae / ea tumulābunt
Indicātīvus perfectum
ego tumulāvī
tū tumulāvistī
is / ea / id tumulāvit
nōs tumulāvimus
vōs tumulāvistis
eī / eae / ea tumulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego tumulāveram
tū tumulāverās
is / ea / id tumulāverat
nōs tumulāverāmus
vōs tumulāverātis
eī / eae / ea tumulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego tumulāverō
tū tumulāveris
is / ea / id tumulāverit
nōs tumulāverimus
vōs tumulāveritis
eī / eae / ea tumulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego tumulem
tū tumulēs
is / ea / id tumulet
nōs tumulēmus
vōs tumulētis
eī / eae / ea tumulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego tumulārem
tū tumulārēs
is / ea / id tumulāret
nōs tumulārēmus
vōs tumulārētis
eī / eae / ea tumulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego tumulāverim
tū tumulāverīs
is / ea / id tumulāverit
nōs tumulāverīmus
vōs tumulāverītis
eī / eae / ea tumulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego tumulāvissem
tū tumulāvissēs
is / ea / id tumulāvisset
nōs tumulāvissēmus
vōs tumulāvissētis
eī / eae / ea tumulāvissent
Imperātīvus praesēns
tū tumulā
vōs tumulāte
Imperātīvus futūrum
tū tumulātō
is / ea / id tumulātō
vōs tumulātōte
eī / eae / ea tumulantō
Īnfīnītīvus praesēns
— tumulāre
Īnfīnītīvus perfectum
— tumulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— tumulātūrum esse
Participium praesēns
— tumulāns
Participium futūrum
— tumulātūrus
Gerundium (genitīvus)
— tumulandī
Gerundium (datīvus)
— tumulandō
Gerundium (accūsātīvus)
— tumulandum
Gerundium (ablātīvus)
— tumulandō
Supīnum (accūsātīvus)
— tumulātum
Supīnum (ablātīvus)
— tumulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego tumulor
tū tumulāris
is / ea / id tumulātur
nōs tumulāmur
vōs tumulāminī
eī / eae / ea tumulantur
Indicātīvus imperfectum
ego tumulābar
tū tumulābāris
is / ea / id tumulābātur
nōs tumulābāmur
vōs tumulābāminī
eī / eae / ea tumulābantur
Indicātīvus futūrum
ego tumulābor
tū tumulāberis
is / ea / id tumulābitur
nōs tumulābimur
vōs tumulābiminī
eī / eae / ea tumulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego tumuler
tū tumulēris
is / ea / id tumulētur
nōs tumulēmur
vōs tumulēminī
eī / eae / ea tumulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego tumulārer
tū tumulārēris
is / ea / id tumulārētur
nōs tumulārēmur
vōs tumulārēminī
eī / eae / ea tumulārentur
Imperātīvus praesēns
tū tumulāre
vōs tumulāminī
Imperātīvus futūrum
tū tumulātor
is / ea / id tumulātor
eī / eae / ea tumulantor
Īnfīnītīvus praesēns
— tumulārī
Īnfīnītīvus perfectum
— tumulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— tumulātum īrī
Participium perfectum
— tumulātus
Participium futūrum
— tumulandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary