HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← trucilo — definition

Conjugation of trucilo

Regular CEFR B1
[ˈtrʊ.kɪ.ɫoː]

to sing Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego trucilō
tū trucilās
is / ea / id trucilat
nōs trucilāmus
vōs trucilātis
eī / eae / ea trucilant
Indicātīvus imperfectum
ego trucilābam
tū trucilābās
is / ea / id trucilābat
nōs trucilābāmus
vōs trucilābātis
eī / eae / ea trucilābant
Indicātīvus futūrum
ego trucilābō
tū trucilābis
is / ea / id trucilābit
nōs trucilābimus
vōs trucilābitis
eī / eae / ea trucilābunt
Coniūnctīvus praesēns
ego trucilem
tū trucilēs
is / ea / id trucilet
nōs trucilēmus
vōs trucilētis
eī / eae / ea trucilent
Coniūnctīvus imperfectum
ego trucilārem
tū trucilārēs
is / ea / id trucilāret
nōs trucilārēmus
vōs trucilārētis
eī / eae / ea trucilārent
Imperātīvus praesēns
tū trucilā
vōs trucilāte
Imperātīvus futūrum
tū trucilātō
is / ea / id trucilātō
vōs trucilātōte
eī / eae / ea trucilantō
Īnfīnītīvus praesēns
— trucilāre
Participium praesēns
— trucilāns
Gerundium (genitīvus)
— trucilandī
Gerundium (datīvus)
— trucilandō
Gerundium (accūsātīvus)
— trucilandum
Gerundium (ablātīvus)
— trucilandō

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary