HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← trucilo — definition

Conjugation of trucilo

Regular CEFR B1
[ˈtrʊ.kɪ.ɫoː]

to sing Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego trucilō
trucilās
is / ea / id trucilat
nōs trucilāmus
vōs trucilātis
eī / eae / ea trucilant
Indicātīvus imperfectum
ego trucilābam
trucilābās
is / ea / id trucilābat
nōs trucilābāmus
vōs trucilābātis
eī / eae / ea trucilābant
Indicātīvus futūrum
ego trucilābō
trucilābis
is / ea / id trucilābit
nōs trucilābimus
vōs trucilābitis
eī / eae / ea trucilābunt
Coniūnctīvus praesēns
ego trucilem
trucilēs
is / ea / id trucilet
nōs trucilēmus
vōs trucilētis
eī / eae / ea trucilent
Coniūnctīvus imperfectum
ego trucilārem
trucilārēs
is / ea / id trucilāret
nōs trucilārēmus
vōs trucilārētis
eī / eae / ea trucilārent
Imperātīvus praesēns
trucilā
vōs trucilāte
Imperātīvus futūrum
trucilātō
is / ea / id trucilātō
vōs trucilātōte
eī / eae / ea trucilantō
Īnfīnītīvus praesēns
trucilāre
Participium praesēns
trucilāns
Gerundium (genitīvus)
trucilandī
Gerundium (datīvus)
trucilandō
Gerundium (accūsātīvus)
trucilandum
Gerundium (ablātīvus)
trucilandō

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary