Conjugation of transvenio
[trãːsˈwɛ.ni.oː]to come (from another place or person) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | trānsveniō |
| tū | trānsvenīs |
| is / ea / id | trānsvenit |
| nōs | trānsvenīmus |
| vōs | trānsvenītis |
| eī / eae / ea | trānsveniunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | trānsveniēbam |
| tū | trānsveniēbās |
| is / ea / id | trānsveniēbat |
| nōs | trānsveniēbāmus |
| vōs | trānsveniēbātis |
| eī / eae / ea | trānsveniēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | trānsveniam |
| tū | trānsveniēs |
| is / ea / id | trānsveniet |
| nōs | trānsveniēmus |
| vōs | trānsveniētis |
| eī / eae / ea | trānsvenient |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | trānsveniam |
| tū | trānsveniās |
| is / ea / id | trānsveniat |
| nōs | trānsveniāmus |
| vōs | trānsveniātis |
| eī / eae / ea | trānsveniant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | trānsvenīrem |
| tū | trānsvenīrēs |
| is / ea / id | trānsvenīret |
| nōs | trānsvenīrēmus |
| vōs | trānsvenīrētis |
| eī / eae / ea | trānsvenīrent |
Imperātīvus praesēns
| tū | trānsvenī |
| vōs | trānsvenīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | trānsvenītō |
| is / ea / id | trānsvenītō |
| vōs | trānsvenītōte |
| eī / eae / ea | trānsveniuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | trānsvenīre |
Participium praesēns
| — | trānsveniēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | trānsveniendī |
Gerundium (datīvus)
| — | trānsveniendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | trānsveniendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | trānsveniendō |