HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← traicio — definition

Conjugation of traicio

Regular CEFR B1
[traːˈjɪ.ki.oː]

to pass through; strike, stab, pierce or transfix through Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego trāiciō
tū trāicis
is / ea / id trāicit
nōs trāicimus
vōs trāicitis
eī / eae / ea trāiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego trāiciēbam
tū trāiciēbās
is / ea / id trāiciēbat
nōs trāiciēbāmus
vōs trāiciēbātis
eī / eae / ea trāiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego trāiciam
tū trāiciēs
is / ea / id trāiciet
nōs trāiciēmus
vōs trāiciētis
eī / eae / ea trāicient
Indicātīvus perfectum
ego trāiēcī
tū trāiēcistī
is / ea / id trāiēcit
nōs trāiēcimus
vōs trāiēcistis
eī / eae / ea trāiēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego trāiēceram
tū trāiēcerās
is / ea / id trāiēcerat
nōs trāiēcerāmus
vōs trāiēcerātis
eī / eae / ea trāiēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego trāiēcerō
tū trāiēceris
is / ea / id trāiēcerit
nōs trāiēcerimus
vōs trāiēceritis
eī / eae / ea trāiēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego trāiciam
tū trāiciās
is / ea / id trāiciat
nōs trāiciāmus
vōs trāiciātis
eī / eae / ea trāiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego trāicerem
tū trāicerēs
is / ea / id trāiceret
nōs trāicerēmus
vōs trāicerētis
eī / eae / ea trāicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego trāiēcerim
tū trāiēcerīs
is / ea / id trāiēcerit
nōs trāiēcerīmus
vōs trāiēcerītis
eī / eae / ea trāiēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego trāiēcissem
tū trāiēcissēs
is / ea / id trāiēcisset
nōs trāiēcissēmus
vōs trāiēcissētis
eī / eae / ea trāiēcissent
Imperātīvus praesēns
tū trāice
vōs trāicite
Imperātīvus futūrum
tū trāicitō
is / ea / id trāicitō
vōs trāicitōte
eī / eae / ea trāiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— trāicere
Īnfīnītīvus perfectum
— trāiēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— trāiectūrum esse
Participium praesēns
— trāiciēns
Participium futūrum
— trāiectūrus
Gerundium (genitīvus)
— trāiciendī
Gerundium (datīvus)
— trāiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— trāiciendum
Gerundium (ablātīvus)
— trāiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— trāiectum
Supīnum (ablātīvus)
— trāiectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego trāicior
tū trāiceris
is / ea / id trāicitur
nōs trāicimur
vōs trāiciminī
eī / eae / ea trāiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego trāiciēbar
tū trāiciēbāris
is / ea / id trāiciēbātur
nōs trāiciēbāmur
vōs trāiciēbāminī
eī / eae / ea trāiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego trāiciar
tū trāiciēris
is / ea / id trāiciētur
nōs trāiciēmur
vōs trāiciēminī
eī / eae / ea trāicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego trāiciar
tū trāiciāris
is / ea / id trāiciātur
nōs trāiciāmur
vōs trāiciāminī
eī / eae / ea trāiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego trāicerer
tū trāicerēris
is / ea / id trāicerētur
nōs trāicerēmur
vōs trāicerēminī
eī / eae / ea trāicerentur
Imperātīvus praesēns
tū trāicere
vōs trāiciminī
Imperātīvus futūrum
tū trāicitor
is / ea / id trāicitor
eī / eae / ea trāiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— trāicī
Īnfīnītīvus perfectum
— trāiectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— trāiectum īrī
Participium perfectum
— trāiectus
Participium futūrum
— trāiciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary