HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← tolero — definition

Conjugation of tolero

Regular CEFR B1
[ˈtɔ.ɫɛ.roː]

to bear, endure, tolerate, put up with, support Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego tolerō
tū tolerās
is / ea / id tolerat
nōs tolerāmus
vōs tolerātis
eī / eae / ea tolerant
Indicātīvus imperfectum
ego tolerābam
tū tolerābās
is / ea / id tolerābat
nōs tolerābāmus
vōs tolerābātis
eī / eae / ea tolerābant
Indicātīvus futūrum
ego tolerābō
tū tolerābis
is / ea / id tolerābit
nōs tolerābimus
vōs tolerābitis
eī / eae / ea tolerābunt
Indicātīvus perfectum
ego tolerāvī
tū tolerāvistī
is / ea / id tolerāvit
nōs tolerāvimus
vōs tolerāvistis
eī / eae / ea tolerāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego tolerāveram
tū tolerāverās
is / ea / id tolerāverat
nōs tolerāverāmus
vōs tolerāverātis
eī / eae / ea tolerāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego tolerāverō
tū tolerāveris
is / ea / id tolerāverit
nōs tolerāverimus
vōs tolerāveritis
eī / eae / ea tolerāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego tolerem
tū tolerēs
is / ea / id toleret
nōs tolerēmus
vōs tolerētis
eī / eae / ea tolerent
Coniūnctīvus imperfectum
ego tolerārem
tū tolerārēs
is / ea / id tolerāret
nōs tolerārēmus
vōs tolerārētis
eī / eae / ea tolerārent
Coniūnctīvus perfectum
ego tolerāverim
tū tolerāverīs
is / ea / id tolerāverit
nōs tolerāverīmus
vōs tolerāverītis
eī / eae / ea tolerāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego tolerāvissem
tū tolerāvissēs
is / ea / id tolerāvisset
nōs tolerāvissēmus
vōs tolerāvissētis
eī / eae / ea tolerāvissent
Imperātīvus praesēns
tū tolerā
vōs tolerāte
Imperātīvus futūrum
tū tolerātō
is / ea / id tolerātō
vōs tolerātōte
eī / eae / ea tolerantō
Īnfīnītīvus praesēns
— tolerāre
Īnfīnītīvus perfectum
— tolerāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— tolerātūrum esse
Participium praesēns
— tolerāns
Participium futūrum
— tolerātūrus
Gerundium (genitīvus)
— tolerandī
Gerundium (datīvus)
— tolerandō
Gerundium (accūsātīvus)
— tolerandum
Gerundium (ablātīvus)
— tolerandō
Supīnum (accūsātīvus)
— tolerātum
Supīnum (ablātīvus)
— tolerātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego toleror
tū tolerāris
is / ea / id tolerātur
nōs tolerāmur
vōs tolerāminī
eī / eae / ea tolerantur
Indicātīvus imperfectum
ego tolerābar
tū tolerābāris
is / ea / id tolerābātur
nōs tolerābāmur
vōs tolerābāminī
eī / eae / ea tolerābantur
Indicātīvus futūrum
ego tolerābor
tū tolerāberis
is / ea / id tolerābitur
nōs tolerābimur
vōs tolerābiminī
eī / eae / ea tolerābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego tolerer
tū tolerēris
is / ea / id tolerētur
nōs tolerēmur
vōs tolerēminī
eī / eae / ea tolerentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego tolerārer
tū tolerārēris
is / ea / id tolerārētur
nōs tolerārēmur
vōs tolerārēminī
eī / eae / ea tolerārentur
Imperātīvus praesēns
tū tolerāre
vōs tolerāminī
Imperātīvus futūrum
tū tolerātor
is / ea / id tolerātor
eī / eae / ea tolerantor
Īnfīnītīvus praesēns
— tolerārī
Īnfīnītīvus perfectum
— tolerātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— tolerātum īrī
Participium perfectum
— tolerātus
Participium futūrum
— tolerandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary