HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← titubo — definición

Conjugation of titubo

Regular CEFR B1
/[ˈtɪ.tʊ.boː]/

to hesitate, falter, waver Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego titubō
titubās
is / ea / id titubat
nōs titubāmus
vōs titubātis
eī / eae / ea titubant
Indicātīvus imperfectum
ego titubābam
titubābās
is / ea / id titubābat
nōs titubābāmus
vōs titubābātis
eī / eae / ea titubābant
Indicātīvus futūrum
ego titubābō
titubābis
is / ea / id titubābit
nōs titubābimus
vōs titubābitis
eī / eae / ea titubābunt
Indicātīvus perfectum
ego titubāvī
titubāvistī
is / ea / id titubāvit
nōs titubāvimus
vōs titubāvistis
eī / eae / ea titubāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego titubāveram
titubāverās
is / ea / id titubāverat
nōs titubāverāmus
vōs titubāverātis
eī / eae / ea titubāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego titubāverō
titubāveris
is / ea / id titubāverit
nōs titubāverimus
vōs titubāveritis
eī / eae / ea titubāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego titubem
titubēs
is / ea / id titubet
nōs titubēmus
vōs titubētis
eī / eae / ea titubent
Coniūnctīvus imperfectum
ego titubārem
titubārēs
is / ea / id titubāret
nōs titubārēmus
vōs titubārētis
eī / eae / ea titubārent
Coniūnctīvus perfectum
ego titubāverim
titubāverīs
is / ea / id titubāverit
nōs titubāverīmus
vōs titubāverītis
eī / eae / ea titubāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego titubāvissem
titubāvissēs
is / ea / id titubāvisset
nōs titubāvissēmus
vōs titubāvissētis
eī / eae / ea titubāvissent
Imperātīvus praesēns
titubā
vōs titubāte
Imperātīvus futūrum
titubātō
is / ea / id titubātō
vōs titubātōte
eī / eae / ea titubantō
Īnfīnītīvus praesēns
titubāre
Īnfīnītīvus perfectum
titubāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
titubātūrum esse
Participium praesēns
titubāns
Participium futūrum
titubātūrus
Gerundium (genitīvus)
titubandī
Gerundium (datīvus)
titubandō
Gerundium (accūsātīvus)
titubandum
Gerundium (ablātīvus)
titubandō
Supīnum (accūsātīvus)
titubātum
Supīnum (ablātīvus)
titubātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego titubor
titubāris
is / ea / id titubātur
nōs titubāmur
vōs titubāminī
eī / eae / ea titubantur
Indicātīvus imperfectum
ego titubābar
titubābāris
is / ea / id titubābātur
nōs titubābāmur
vōs titubābāminī
eī / eae / ea titubābantur
Indicātīvus futūrum
ego titubābor
titubāberis
is / ea / id titubābitur
nōs titubābimur
vōs titubābiminī
eī / eae / ea titubābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego tituber
titubēris
is / ea / id titubētur
nōs titubēmur
vōs titubēminī
eī / eae / ea titubentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego titubārer
titubārēris
is / ea / id titubārētur
nōs titubārēmur
vōs titubārēminī
eī / eae / ea titubārentur
Imperātīvus praesēns
titubāre
vōs titubāminī
Imperātīvus futūrum
titubātor
is / ea / id titubātor
eī / eae / ea titubantor
Īnfīnītīvus praesēns
titubārī
Īnfīnītīvus perfectum
titubātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
titubātum īrī
Participium perfectum
titubātus
Participium futūrum
titubandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary