HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← titubo — definition

Conjugation of titubo

Regular CEFR B1
[ˈtɪ.tʊ.boː]

to hesitate, falter, waver Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego titubō
tū titubās
is / ea / id titubat
nōs titubāmus
vōs titubātis
eī / eae / ea titubant
Indicātīvus imperfectum
ego titubābam
tū titubābās
is / ea / id titubābat
nōs titubābāmus
vōs titubābātis
eī / eae / ea titubābant
Indicātīvus futūrum
ego titubābō
tū titubābis
is / ea / id titubābit
nōs titubābimus
vōs titubābitis
eī / eae / ea titubābunt
Indicātīvus perfectum
ego titubāvī
tū titubāvistī
is / ea / id titubāvit
nōs titubāvimus
vōs titubāvistis
eī / eae / ea titubāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego titubāveram
tū titubāverās
is / ea / id titubāverat
nōs titubāverāmus
vōs titubāverātis
eī / eae / ea titubāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego titubāverō
tū titubāveris
is / ea / id titubāverit
nōs titubāverimus
vōs titubāveritis
eī / eae / ea titubāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego titubem
tū titubēs
is / ea / id titubet
nōs titubēmus
vōs titubētis
eī / eae / ea titubent
Coniūnctīvus imperfectum
ego titubārem
tū titubārēs
is / ea / id titubāret
nōs titubārēmus
vōs titubārētis
eī / eae / ea titubārent
Coniūnctīvus perfectum
ego titubāverim
tū titubāverīs
is / ea / id titubāverit
nōs titubāverīmus
vōs titubāverītis
eī / eae / ea titubāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego titubāvissem
tū titubāvissēs
is / ea / id titubāvisset
nōs titubāvissēmus
vōs titubāvissētis
eī / eae / ea titubāvissent
Imperātīvus praesēns
tū titubā
vōs titubāte
Imperātīvus futūrum
tū titubātō
is / ea / id titubātō
vōs titubātōte
eī / eae / ea titubantō
Īnfīnītīvus praesēns
— titubāre
Īnfīnītīvus perfectum
— titubāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— titubātūrum esse
Participium praesēns
— titubāns
Participium futūrum
— titubātūrus
Gerundium (genitīvus)
— titubandī
Gerundium (datīvus)
— titubandō
Gerundium (accūsātīvus)
— titubandum
Gerundium (ablātīvus)
— titubandō
Supīnum (accūsātīvus)
— titubātum
Supīnum (ablātīvus)
— titubātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego titubor
tū titubāris
is / ea / id titubātur
nōs titubāmur
vōs titubāminī
eī / eae / ea titubantur
Indicātīvus imperfectum
ego titubābar
tū titubābāris
is / ea / id titubābātur
nōs titubābāmur
vōs titubābāminī
eī / eae / ea titubābantur
Indicātīvus futūrum
ego titubābor
tū titubāberis
is / ea / id titubābitur
nōs titubābimur
vōs titubābiminī
eī / eae / ea titubābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego tituber
tū titubēris
is / ea / id titubētur
nōs titubēmur
vōs titubēminī
eī / eae / ea titubentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego titubārer
tū titubārēris
is / ea / id titubārētur
nōs titubārēmur
vōs titubārēminī
eī / eae / ea titubārentur
Imperātīvus praesēns
tū titubāre
vōs titubāminī
Imperātīvus futūrum
tū titubātor
is / ea / id titubātor
eī / eae / ea titubantor
Īnfīnītīvus praesēns
— titubārī
Īnfīnītīvus perfectum
— titubātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— titubātum īrī
Participium perfectum
— titubātus
Participium futūrum
— titubandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary