Conjugation of testor
/[ˈtɛs.tɔr]/to summon as a witness, call to witness, invoke, entreat, swear by, appeal to Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | testor |
| tū | testāris |
| is / ea / id | testātur |
| nōs | testāmur |
| vōs | testāminī |
| eī / eae / ea | testantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | testābar |
| tū | testābāris |
| is / ea / id | testābātur |
| nōs | testābāmur |
| vōs | testābāminī |
| eī / eae / ea | testābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | testābor |
| tū | testāberis |
| is / ea / id | testābitur |
| nōs | testābimur |
| vōs | testābiminī |
| eī / eae / ea | testābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | tester |
| tū | testēris |
| is / ea / id | testētur |
| nōs | testēmur |
| vōs | testēminī |
| eī / eae / ea | testentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | testārer |
| tū | testārēris |
| is / ea / id | testārētur |
| nōs | testārēmur |
| vōs | testārēminī |
| eī / eae / ea | testārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | testāre |
| vōs | testāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | testātor |
| is / ea / id | testātor |
| eī / eae / ea | testantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | testārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | testātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | testātūrum esse |
Participium praesēns
| — | testāns |
Participium futūrum
| — | testātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | testandī |
Gerundium (datīvus)
| — | testandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | testandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | testandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | testātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | testātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | testandus |