HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← sustineo — definition

Conjugation of sustineo

Regular CEFR B2
[sʊsˈtɪ.ne.oː]

to hold or keep back or in, stay, check, restrain, control Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego sustineō
tū sustinēs
is / ea / id sustinet
nōs sustinēmus
vōs sustinētis
eī / eae / ea sustinent
Indicātīvus imperfectum
ego sustinēbam
tū sustinēbās
is / ea / id sustinēbat
nōs sustinēbāmus
vōs sustinēbātis
eī / eae / ea sustinēbant
Indicātīvus futūrum
ego sustinēbō
tū sustinēbis
is / ea / id sustinēbit
nōs sustinēbimus
vōs sustinēbitis
eī / eae / ea sustinēbunt
Indicātīvus perfectum
ego sustinuī
tū sustinuistī
is / ea / id sustinuit
nōs sustinuimus
vōs sustinuistis
eī / eae / ea sustinuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego sustinueram
tū sustinuerās
is / ea / id sustinuerat
nōs sustinuerāmus
vōs sustinuerātis
eī / eae / ea sustinuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego sustinuerō
tū sustinueris
is / ea / id sustinuerit
nōs sustinuerimus
vōs sustinueritis
eī / eae / ea sustinuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego sustineam
tū sustineās
is / ea / id sustineat
nōs sustineāmus
vōs sustineātis
eī / eae / ea sustineant
Coniūnctīvus imperfectum
ego sustinērem
tū sustinērēs
is / ea / id sustinēret
nōs sustinērēmus
vōs sustinērētis
eī / eae / ea sustinērent
Coniūnctīvus perfectum
ego sustinuerim
tū sustinuerīs
is / ea / id sustinuerit
nōs sustinuerīmus
vōs sustinuerītis
eī / eae / ea sustinuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego sustinuissem
tū sustinuissēs
is / ea / id sustinuisset
nōs sustinuissēmus
vōs sustinuissētis
eī / eae / ea sustinuissent
Imperātīvus praesēns
tū sustinē
vōs sustinēte
Imperātīvus futūrum
tū sustinētō
is / ea / id sustinētō
vōs sustinētōte
eī / eae / ea sustinentō
Īnfīnītīvus praesēns
— sustinēre
Īnfīnītīvus perfectum
— sustinuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— sustentūrum esse
Participium praesēns
— sustinēns
Participium futūrum
— sustentūrus
Gerundium (genitīvus)
— sustinendī
Gerundium (datīvus)
— sustinendō
Gerundium (accūsātīvus)
— sustinendum
Gerundium (ablātīvus)
— sustinendō
Supīnum (accūsātīvus)
— sustentum
Supīnum (ablātīvus)
— sustentū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego sustineor
tū sustinēris
is / ea / id sustinētur
nōs sustinēmur
vōs sustinēminī
eī / eae / ea sustinentur
Indicātīvus imperfectum
ego sustinēbar
tū sustinēbāris
is / ea / id sustinēbātur
nōs sustinēbāmur
vōs sustinēbāminī
eī / eae / ea sustinēbantur
Indicātīvus futūrum
ego sustinēbor
tū sustinēberis
is / ea / id sustinēbitur
nōs sustinēbimur
vōs sustinēbiminī
eī / eae / ea sustinēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego sustinear
tū sustineāris
is / ea / id sustineātur
nōs sustineāmur
vōs sustineāminī
eī / eae / ea sustineantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego sustinērer
tū sustinērēris
is / ea / id sustinērētur
nōs sustinērēmur
vōs sustinērēminī
eī / eae / ea sustinērentur
Imperātīvus praesēns
tū sustinēre
vōs sustinēminī
Imperātīvus futūrum
tū sustinētor
is / ea / id sustinētor
eī / eae / ea sustinentor
Īnfīnītīvus praesēns
— sustinērī
Īnfīnītīvus perfectum
— sustentum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— sustentum īrī
Participium perfectum
— sustentus
Participium futūrum
— sustinendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary