HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← suspicio — definition

Conjugation of suspicio

Regular CEFR B2
[sʊsˈpɪ.ki.oː]

to admire, respect, regard, esteem, honor Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego suspiciō
tū suspicis
is / ea / id suspicit
nōs suspicimus
vōs suspicitis
eī / eae / ea suspiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego suspiciēbam
tū suspiciēbās
is / ea / id suspiciēbat
nōs suspiciēbāmus
vōs suspiciēbātis
eī / eae / ea suspiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego suspiciam
tū suspiciēs
is / ea / id suspiciet
nōs suspiciēmus
vōs suspiciētis
eī / eae / ea suspicient
Indicātīvus perfectum
ego suspexī
tū suspexistī
is / ea / id suspexit
nōs suspeximus
vōs suspexistis
eī / eae / ea suspexērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego suspexeram
tū suspexerās
is / ea / id suspexerat
nōs suspexerāmus
vōs suspexerātis
eī / eae / ea suspexerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego suspexerō
tū suspexeris
is / ea / id suspexerit
nōs suspexerimus
vōs suspexeritis
eī / eae / ea suspexerint
Coniūnctīvus praesēns
ego suspiciam
tū suspiciās
is / ea / id suspiciat
nōs suspiciāmus
vōs suspiciātis
eī / eae / ea suspiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego suspicerem
tū suspicerēs
is / ea / id suspiceret
nōs suspicerēmus
vōs suspicerētis
eī / eae / ea suspicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego suspexerim
tū suspexerīs
is / ea / id suspexerit
nōs suspexerīmus
vōs suspexerītis
eī / eae / ea suspexerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego suspexissem
tū suspexissēs
is / ea / id suspexisset
nōs suspexissēmus
vōs suspexissētis
eī / eae / ea suspexissent
Imperātīvus praesēns
tū suspice
vōs suspicite
Imperātīvus futūrum
tū suspicitō
is / ea / id suspicitō
vōs suspicitōte
eī / eae / ea suspiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— suspicere
Īnfīnītīvus perfectum
— suspexisse
Īnfīnītīvus futūrum
— suspectūrum esse
Participium praesēns
— suspiciēns
Participium futūrum
— suspectūrus
Gerundium (genitīvus)
— suspiciendī
Gerundium (datīvus)
— suspiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— suspiciendum
Gerundium (ablātīvus)
— suspiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— suspectum
Supīnum (ablātīvus)
— suspectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego suspicior
tū suspiceris
is / ea / id suspicitur
nōs suspicimur
vōs suspiciminī
eī / eae / ea suspiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego suspiciēbar
tū suspiciēbāris
is / ea / id suspiciēbātur
nōs suspiciēbāmur
vōs suspiciēbāminī
eī / eae / ea suspiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego suspiciar
tū suspiciēris
is / ea / id suspiciētur
nōs suspiciēmur
vōs suspiciēminī
eī / eae / ea suspicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego suspiciar
tū suspiciāris
is / ea / id suspiciātur
nōs suspiciāmur
vōs suspiciāminī
eī / eae / ea suspiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego suspicerer
tū suspicerēris
is / ea / id suspicerētur
nōs suspicerēmur
vōs suspicerēminī
eī / eae / ea suspicerentur
Imperātīvus praesēns
tū suspicere
vōs suspiciminī
Imperātīvus futūrum
tū suspicitor
is / ea / id suspicitor
eī / eae / ea suspiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— suspicī
Īnfīnītīvus perfectum
— suspectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— suspectum īrī
Participium perfectum
— suspectus
Participium futūrum
— suspiciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary