HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← suscipio — definition

Conjugation of suscipio

Regular CEFR B2
[sʊsˈkɪ.pi.oː]

to undertake, assume, begin, incur, enter upon (especially when done voluntarily and as a favor; cf. recipiō) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego suscipiō
tū suscipis
is / ea / id suscipit
nōs suscipimus
vōs suscipitis
eī / eae / ea suscipiunt
Indicātīvus imperfectum
ego suscipiēbam
tū suscipiēbās
is / ea / id suscipiēbat
nōs suscipiēbāmus
vōs suscipiēbātis
eī / eae / ea suscipiēbant
Indicātīvus futūrum
ego suscipiam
tū suscipiēs
is / ea / id suscipiet
nōs suscipiēmus
vōs suscipiētis
eī / eae / ea suscipient
Indicātīvus perfectum
ego suscēpī
tū suscēpistī
is / ea / id suscēpit
nōs suscēpimus
vōs suscēpistis
eī / eae / ea suscēpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego suscēperam
tū suscēperās
is / ea / id suscēperat
nōs suscēperāmus
vōs suscēperātis
eī / eae / ea suscēperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego suscēperō
tū suscēperis
is / ea / id suscēperit
nōs suscēperimus
vōs suscēperitis
eī / eae / ea suscēperint
Coniūnctīvus praesēns
ego suscipiam
tū suscipiās
is / ea / id suscipiat
nōs suscipiāmus
vōs suscipiātis
eī / eae / ea suscipiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego susciperem
tū susciperēs
is / ea / id susciperet
nōs susciperēmus
vōs susciperētis
eī / eae / ea susciperent
Coniūnctīvus perfectum
ego suscēperim
tū suscēperīs
is / ea / id suscēperit
nōs suscēperīmus
vōs suscēperītis
eī / eae / ea suscēperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego suscēpissem
tū suscēpissēs
is / ea / id suscēpisset
nōs suscēpissēmus
vōs suscēpissētis
eī / eae / ea suscēpissent
Imperātīvus praesēns
tū suscipe
vōs suscipite
Imperātīvus futūrum
tū suscipitō
is / ea / id suscipitō
vōs suscipitōte
eī / eae / ea suscipiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— suscipere
Īnfīnītīvus perfectum
— suscēpisse
Īnfīnītīvus futūrum
— susceptūrum esse
Participium praesēns
— suscipiēns
Participium futūrum
— susceptūrus
Gerundium (genitīvus)
— suscipiendī
Gerundium (datīvus)
— suscipiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— suscipiendum
Gerundium (ablātīvus)
— suscipiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— susceptum
Supīnum (ablātīvus)
— susceptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego suscipior
tū susciperis
is / ea / id suscipitur
nōs suscipimur
vōs suscipiminī
eī / eae / ea suscipiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego suscipiēbar
tū suscipiēbāris
is / ea / id suscipiēbātur
nōs suscipiēbāmur
vōs suscipiēbāminī
eī / eae / ea suscipiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego suscipiar
tū suscipiēris
is / ea / id suscipiētur
nōs suscipiēmur
vōs suscipiēminī
eī / eae / ea suscipientur
Coniūnctīvus praesēns
ego suscipiar
tū suscipiāris
is / ea / id suscipiātur
nōs suscipiāmur
vōs suscipiāminī
eī / eae / ea suscipiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego susciperer
tū susciperēris
is / ea / id susciperētur
nōs susciperēmur
vōs susciperēminī
eī / eae / ea susciperentur
Imperātīvus praesēns
tū suscipere
vōs suscipiminī
Imperātīvus futūrum
tū suscipitor
is / ea / id suscipitor
eī / eae / ea suscipiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— suscipī
Īnfīnītīvus perfectum
— susceptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— susceptum īrī
Participium perfectum
— susceptus
Participium futūrum
— suscipiendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary