HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← surrigo — definición

Conjugation of surrigo

Regular CEFR B1
/[ˈsʊr.rɪ.ɡoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego surrigō
surrigis
is / ea / id surrigit
nōs surrigimus
vōs surrigitis
eī / eae / ea surrigunt
Indicātīvus imperfectum
ego surrigēbam
surrigēbās
is / ea / id surrigēbat
nōs surrigēbāmus
vōs surrigēbātis
eī / eae / ea surrigēbant
Indicātīvus futūrum
ego surrigam
surrigēs
is / ea / id surriget
nōs surrigēmus
vōs surrigētis
eī / eae / ea surrigent
Indicātīvus perfectum
ego surrexī
surrexistī
is / ea / id surrexit
nōs surreximus
vōs surrexistis
eī / eae / ea surrexērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego surrexeram
surrexerās
is / ea / id surrexerat
nōs surrexerāmus
vōs surrexerātis
eī / eae / ea surrexerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego surrexerō
surrexeris
is / ea / id surrexerit
nōs surrexerimus
vōs surrexeritis
eī / eae / ea surrexerint
Coniūnctīvus praesēns
ego surrigam
surrigās
is / ea / id surrigat
nōs surrigāmus
vōs surrigātis
eī / eae / ea surrigant
Coniūnctīvus imperfectum
ego surrigerem
surrigerēs
is / ea / id surrigeret
nōs surrigerēmus
vōs surrigerētis
eī / eae / ea surrigerent
Coniūnctīvus perfectum
ego surrexerim
surrexerīs
is / ea / id surrexerit
nōs surrexerīmus
vōs surrexerītis
eī / eae / ea surrexerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego surrexissem
surrexissēs
is / ea / id surrexisset
nōs surrexissēmus
vōs surrexissētis
eī / eae / ea surrexissent
Imperātīvus praesēns
surrige
vōs surrigite
Imperātīvus futūrum
surrigitō
is / ea / id surrigitō
vōs surrigitōte
eī / eae / ea surriguntō
Īnfīnītīvus praesēns
surrigere
Īnfīnītīvus perfectum
surrexisse
Īnfīnītīvus futūrum
surrēctumūrum esse
Participium praesēns
surrigēns
Participium futūrum
surrēctumūrus
Gerundium (genitīvus)
surrigendī
Gerundium (datīvus)
surrigendō
Gerundium (accūsātīvus)
surrigendum
Gerundium (ablātīvus)
surrigendō
Supīnum (accūsātīvus)
surrēctumum
Supīnum (ablātīvus)
surrēctumū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego surrigor
surrigeris
is / ea / id surrigitur
nōs surrigimur
vōs surrigiminī
eī / eae / ea surriguntur
Indicātīvus imperfectum
ego surrigēbar
surrigēbāris
is / ea / id surrigēbātur
nōs surrigēbāmur
vōs surrigēbāminī
eī / eae / ea surrigēbantur
Indicātīvus futūrum
ego surrigar
surrigēris
is / ea / id surrigētur
nōs surrigēmur
vōs surrigēminī
eī / eae / ea surrigentur
Coniūnctīvus praesēns
ego surrigar
surrigāris
is / ea / id surrigātur
nōs surrigāmur
vōs surrigāminī
eī / eae / ea surrigantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego surrigerer
surrigerēris
is / ea / id surrigerētur
nōs surrigerēmur
vōs surrigerēminī
eī / eae / ea surrigerentur
Imperātīvus praesēns
surrigere
vōs surrigiminī
Imperātīvus futūrum
surrigitor
is / ea / id surrigitor
eī / eae / ea surriguntor
Īnfīnītīvus praesēns
surrigī
Īnfīnītīvus perfectum
surrēctumum esse
Īnfīnītīvus futūrum
surrēctumum īrī
Participium perfectum
surrēctumus
Participium futūrum
surrigendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary