HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← surrigo — definition

Conjugation of surrigo

Regular CEFR B1
[ˈsʊr.rɪ.ɡoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego surrigō
tū surrigis
is / ea / id surrigit
nōs surrigimus
vōs surrigitis
eī / eae / ea surrigunt
Indicātīvus imperfectum
ego surrigēbam
tū surrigēbās
is / ea / id surrigēbat
nōs surrigēbāmus
vōs surrigēbātis
eī / eae / ea surrigēbant
Indicātīvus futūrum
ego surrigam
tū surrigēs
is / ea / id surriget
nōs surrigēmus
vōs surrigētis
eī / eae / ea surrigent
Indicātīvus perfectum
ego surrexī
tū surrexistī
is / ea / id surrexit
nōs surreximus
vōs surrexistis
eī / eae / ea surrexērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego surrexeram
tū surrexerās
is / ea / id surrexerat
nōs surrexerāmus
vōs surrexerātis
eī / eae / ea surrexerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego surrexerō
tū surrexeris
is / ea / id surrexerit
nōs surrexerimus
vōs surrexeritis
eī / eae / ea surrexerint
Coniūnctīvus praesēns
ego surrigam
tū surrigās
is / ea / id surrigat
nōs surrigāmus
vōs surrigātis
eī / eae / ea surrigant
Coniūnctīvus imperfectum
ego surrigerem
tū surrigerēs
is / ea / id surrigeret
nōs surrigerēmus
vōs surrigerētis
eī / eae / ea surrigerent
Coniūnctīvus perfectum
ego surrexerim
tū surrexerīs
is / ea / id surrexerit
nōs surrexerīmus
vōs surrexerītis
eī / eae / ea surrexerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego surrexissem
tū surrexissēs
is / ea / id surrexisset
nōs surrexissēmus
vōs surrexissētis
eī / eae / ea surrexissent
Imperātīvus praesēns
tū surrige
vōs surrigite
Imperātīvus futūrum
tū surrigitō
is / ea / id surrigitō
vōs surrigitōte
eī / eae / ea surriguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— surrigere
Īnfīnītīvus perfectum
— surrexisse
Īnfīnītīvus futūrum
— surrēctumūrum esse
Participium praesēns
— surrigēns
Participium futūrum
— surrēctumūrus
Gerundium (genitīvus)
— surrigendī
Gerundium (datīvus)
— surrigendō
Gerundium (accūsātīvus)
— surrigendum
Gerundium (ablātīvus)
— surrigendō
Supīnum (accūsātīvus)
— surrēctumum
Supīnum (ablātīvus)
— surrēctumū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego surrigor
tū surrigeris
is / ea / id surrigitur
nōs surrigimur
vōs surrigiminī
eī / eae / ea surriguntur
Indicātīvus imperfectum
ego surrigēbar
tū surrigēbāris
is / ea / id surrigēbātur
nōs surrigēbāmur
vōs surrigēbāminī
eī / eae / ea surrigēbantur
Indicātīvus futūrum
ego surrigar
tū surrigēris
is / ea / id surrigētur
nōs surrigēmur
vōs surrigēminī
eī / eae / ea surrigentur
Coniūnctīvus praesēns
ego surrigar
tū surrigāris
is / ea / id surrigātur
nōs surrigāmur
vōs surrigāminī
eī / eae / ea surrigantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego surrigerer
tū surrigerēris
is / ea / id surrigerētur
nōs surrigerēmur
vōs surrigerēminī
eī / eae / ea surrigerentur
Imperātīvus praesēns
tū surrigere
vōs surrigiminī
Imperātīvus futūrum
tū surrigitor
is / ea / id surrigitor
eī / eae / ea surriguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— surrigī
Īnfīnītīvus perfectum
— surrēctumum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— surrēctumum īrī
Participium perfectum
— surrēctumus
Participium futūrum
— surrigendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary