Conjugation of surgo
/[ˈsʊr.ɡoː]/to occur; to take place; to arise; to manifest; to spring up Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | surgō |
| tū | surgis |
| is / ea / id | surgit |
| nōs | surgimus |
| vōs | surgitis |
| eī / eae / ea | surgunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | surgēbam |
| tū | surgēbās |
| is / ea / id | surgēbat |
| nōs | surgēbāmus |
| vōs | surgēbātis |
| eī / eae / ea | surgēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | surgam |
| tū | surgēs |
| is / ea / id | surget |
| nōs | surgēmus |
| vōs | surgētis |
| eī / eae / ea | surgent |
Indicātīvus perfectum
| ego | surrēxī |
| tū | surrēxistī |
| is / ea / id | surrēxit |
| nōs | surrēximus |
| vōs | surrēxistis |
| eī / eae / ea | surrēxērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | surrēxeram |
| tū | surrēxerās |
| is / ea / id | surrēxerat |
| nōs | surrēxerāmus |
| vōs | surrēxerātis |
| eī / eae / ea | surrēxerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | surrēxerō |
| tū | surrēxeris |
| is / ea / id | surrēxerit |
| nōs | surrēxerimus |
| vōs | surrēxeritis |
| eī / eae / ea | surrēxerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | surgam |
| tū | surgās |
| is / ea / id | surgat |
| nōs | surgāmus |
| vōs | surgātis |
| eī / eae / ea | surgant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | surgerem |
| tū | surgerēs |
| is / ea / id | surgeret |
| nōs | surgerēmus |
| vōs | surgerētis |
| eī / eae / ea | surgerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | surrēxerim |
| tū | surrēxerīs |
| is / ea / id | surrēxerit |
| nōs | surrēxerīmus |
| vōs | surrēxerītis |
| eī / eae / ea | surrēxerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | surrēxissem |
| tū | surrēxissēs |
| is / ea / id | surrēxisset |
| nōs | surrēxissēmus |
| vōs | surrēxissētis |
| eī / eae / ea | surrēxissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | surge |
| vōs | surgite |
Imperātīvus futūrum
| tū | surgitō |
| is / ea / id | surgitō |
| vōs | surgitōte |
| eī / eae / ea | surguntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | surgere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | surrēxisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | surrēctūrum esse |
Participium praesēns
| — | surgēns |
Participium futūrum
| — | surrēctūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | surgendī |
Gerundium (datīvus)
| — | surgendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | surgendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | surgendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | surrēctum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | surrēctū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | surgor |
| tū | surgeris |
| is / ea / id | surgitur |
| nōs | surgimur |
| vōs | surgiminī |
| eī / eae / ea | surguntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | surgēbar |
| tū | surgēbāris |
| is / ea / id | surgēbātur |
| nōs | surgēbāmur |
| vōs | surgēbāminī |
| eī / eae / ea | surgēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | surgar |
| tū | surgēris |
| is / ea / id | surgētur |
| nōs | surgēmur |
| vōs | surgēminī |
| eī / eae / ea | surgentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | surgar |
| tū | surgāris |
| is / ea / id | surgātur |
| nōs | surgāmur |
| vōs | surgāminī |
| eī / eae / ea | surgantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | surgerer |
| tū | surgerēris |
| is / ea / id | surgerētur |
| nōs | surgerēmur |
| vōs | surgerēminī |
| eī / eae / ea | surgerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | surgere |
| vōs | surgiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | surgitor |
| is / ea / id | surgitor |
| eī / eae / ea | surguntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | surgī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | surrēctum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | surrēctum īrī |
Participium perfectum
| — | surrēctus |
Participium futūrum
| — | surgendus |