HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← supputo — definición

Conjugation of supputo

Regular CEFR B1
/[ˈsʊp.pʊ.toː]/

to prune, lop or trim Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego supputō
supputās
is / ea / id supputat
nōs supputāmus
vōs supputātis
eī / eae / ea supputant
Indicātīvus imperfectum
ego supputābam
supputābās
is / ea / id supputābat
nōs supputābāmus
vōs supputābātis
eī / eae / ea supputābant
Indicātīvus futūrum
ego supputābō
supputābis
is / ea / id supputābit
nōs supputābimus
vōs supputābitis
eī / eae / ea supputābunt
Indicātīvus perfectum
ego supputāvī
supputāvistī
is / ea / id supputāvit
nōs supputāvimus
vōs supputāvistis
eī / eae / ea supputāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego supputāveram
supputāverās
is / ea / id supputāverat
nōs supputāverāmus
vōs supputāverātis
eī / eae / ea supputāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego supputāverō
supputāveris
is / ea / id supputāverit
nōs supputāverimus
vōs supputāveritis
eī / eae / ea supputāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego supputem
supputēs
is / ea / id supputet
nōs supputēmus
vōs supputētis
eī / eae / ea supputent
Coniūnctīvus imperfectum
ego supputārem
supputārēs
is / ea / id supputāret
nōs supputārēmus
vōs supputārētis
eī / eae / ea supputārent
Coniūnctīvus perfectum
ego supputāverim
supputāverīs
is / ea / id supputāverit
nōs supputāverīmus
vōs supputāverītis
eī / eae / ea supputāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego supputāvissem
supputāvissēs
is / ea / id supputāvisset
nōs supputāvissēmus
vōs supputāvissētis
eī / eae / ea supputāvissent
Imperātīvus praesēns
supputā
vōs supputāte
Imperātīvus futūrum
supputātō
is / ea / id supputātō
vōs supputātōte
eī / eae / ea supputantō
Īnfīnītīvus praesēns
supputāre
Īnfīnītīvus perfectum
supputāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
supputātūrum esse
Participium praesēns
supputāns
Participium futūrum
supputātūrus
Gerundium (genitīvus)
supputandī
Gerundium (datīvus)
supputandō
Gerundium (accūsātīvus)
supputandum
Gerundium (ablātīvus)
supputandō
Supīnum (accūsātīvus)
supputātum
Supīnum (ablātīvus)
supputātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego supputor
supputāris
is / ea / id supputātur
nōs supputāmur
vōs supputāminī
eī / eae / ea supputantur
Indicātīvus imperfectum
ego supputābar
supputābāris
is / ea / id supputābātur
nōs supputābāmur
vōs supputābāminī
eī / eae / ea supputābantur
Indicātīvus futūrum
ego supputābor
supputāberis
is / ea / id supputābitur
nōs supputābimur
vōs supputābiminī
eī / eae / ea supputābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego supputer
supputēris
is / ea / id supputētur
nōs supputēmur
vōs supputēminī
eī / eae / ea supputentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego supputārer
supputārēris
is / ea / id supputārētur
nōs supputārēmur
vōs supputārēminī
eī / eae / ea supputārentur
Imperātīvus praesēns
supputāre
vōs supputāminī
Imperātīvus futūrum
supputātor
is / ea / id supputātor
eī / eae / ea supputantor
Īnfīnītīvus praesēns
supputārī
Īnfīnītīvus perfectum
supputātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
supputātum īrī
Participium perfectum
supputātus
Participium futūrum
supputandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary