HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← suppuro — definición

Conjugation of suppuro

Regular CEFR B1
/[sʊpˈpuː.roː]/

to gather matter, fester, suppurate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego suppūrō
suppūrās
is / ea / id suppūrat
nōs suppūrāmus
vōs suppūrātis
eī / eae / ea suppūrant
Indicātīvus imperfectum
ego suppūrābam
suppūrābās
is / ea / id suppūrābat
nōs suppūrābāmus
vōs suppūrābātis
eī / eae / ea suppūrābant
Indicātīvus futūrum
ego suppūrābō
suppūrābis
is / ea / id suppūrābit
nōs suppūrābimus
vōs suppūrābitis
eī / eae / ea suppūrābunt
Indicātīvus perfectum
ego suppūrāvī
suppūrāvistī
is / ea / id suppūrāvit
nōs suppūrāvimus
vōs suppūrāvistis
eī / eae / ea suppūrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego suppūrāveram
suppūrāverās
is / ea / id suppūrāverat
nōs suppūrāverāmus
vōs suppūrāverātis
eī / eae / ea suppūrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego suppūrāverō
suppūrāveris
is / ea / id suppūrāverit
nōs suppūrāverimus
vōs suppūrāveritis
eī / eae / ea suppūrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego suppūrem
suppūrēs
is / ea / id suppūret
nōs suppūrēmus
vōs suppūrētis
eī / eae / ea suppūrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego suppūrārem
suppūrārēs
is / ea / id suppūrāret
nōs suppūrārēmus
vōs suppūrārētis
eī / eae / ea suppūrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego suppūrāverim
suppūrāverīs
is / ea / id suppūrāverit
nōs suppūrāverīmus
vōs suppūrāverītis
eī / eae / ea suppūrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego suppūrāvissem
suppūrāvissēs
is / ea / id suppūrāvisset
nōs suppūrāvissēmus
vōs suppūrāvissētis
eī / eae / ea suppūrāvissent
Imperātīvus praesēns
suppūrā
vōs suppūrāte
Imperātīvus futūrum
suppūrātō
is / ea / id suppūrātō
vōs suppūrātōte
eī / eae / ea suppūrantō
Īnfīnītīvus praesēns
suppūrāre
Īnfīnītīvus perfectum
suppūrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
suppūrātūrum esse
Participium praesēns
suppūrāns
Participium futūrum
suppūrātūrus
Gerundium (genitīvus)
suppūrandī
Gerundium (datīvus)
suppūrandō
Gerundium (accūsātīvus)
suppūrandum
Gerundium (ablātīvus)
suppūrandō
Supīnum (accūsātīvus)
suppūrātum
Supīnum (ablātīvus)
suppūrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego suppūror
suppūrāris
is / ea / id suppūrātur
nōs suppūrāmur
vōs suppūrāminī
eī / eae / ea suppūrantur
Indicātīvus imperfectum
ego suppūrābar
suppūrābāris
is / ea / id suppūrābātur
nōs suppūrābāmur
vōs suppūrābāminī
eī / eae / ea suppūrābantur
Indicātīvus futūrum
ego suppūrābor
suppūrāberis
is / ea / id suppūrābitur
nōs suppūrābimur
vōs suppūrābiminī
eī / eae / ea suppūrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego suppūrer
suppūrēris
is / ea / id suppūrētur
nōs suppūrēmur
vōs suppūrēminī
eī / eae / ea suppūrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego suppūrārer
suppūrārēris
is / ea / id suppūrārētur
nōs suppūrārēmur
vōs suppūrārēminī
eī / eae / ea suppūrārentur
Imperātīvus praesēns
suppūrāre
vōs suppūrāminī
Imperātīvus futūrum
suppūrātor
is / ea / id suppūrātor
eī / eae / ea suppūrantor
Īnfīnītīvus praesēns
suppūrārī
Īnfīnītīvus perfectum
suppūrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
suppūrātum īrī
Participium perfectum
suppūrātus
Participium futūrum
suppūrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary