HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← supplico — definición

Conjugation of supplico

Regular CEFR B2
/[ˈsʊp.plɪ.koː]/

to humbly beseech or beg Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego supplicō
supplicās
is / ea / id supplicat
nōs supplicāmus
vōs supplicātis
eī / eae / ea supplicant
Indicātīvus imperfectum
ego supplicābam
supplicābās
is / ea / id supplicābat
nōs supplicābāmus
vōs supplicābātis
eī / eae / ea supplicābant
Indicātīvus futūrum
ego supplicābō
supplicābis
is / ea / id supplicābit
nōs supplicābimus
vōs supplicābitis
eī / eae / ea supplicābunt
Indicātīvus perfectum
ego supplicāvī
supplicāvistī
is / ea / id supplicāvit
nōs supplicāvimus
vōs supplicāvistis
eī / eae / ea supplicāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego supplicāveram
supplicāverās
is / ea / id supplicāverat
nōs supplicāverāmus
vōs supplicāverātis
eī / eae / ea supplicāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego supplicāverō
supplicāveris
is / ea / id supplicāverit
nōs supplicāverimus
vōs supplicāveritis
eī / eae / ea supplicāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego supplicem
supplicēs
is / ea / id supplicet
nōs supplicēmus
vōs supplicētis
eī / eae / ea supplicent
Coniūnctīvus imperfectum
ego supplicārem
supplicārēs
is / ea / id supplicāret
nōs supplicārēmus
vōs supplicārētis
eī / eae / ea supplicārent
Coniūnctīvus perfectum
ego supplicāverim
supplicāverīs
is / ea / id supplicāverit
nōs supplicāverīmus
vōs supplicāverītis
eī / eae / ea supplicāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego supplicāvissem
supplicāvissēs
is / ea / id supplicāvisset
nōs supplicāvissēmus
vōs supplicāvissētis
eī / eae / ea supplicāvissent
Imperātīvus praesēns
supplicā
vōs supplicāte
Imperātīvus futūrum
supplicātō
is / ea / id supplicātō
vōs supplicātōte
eī / eae / ea supplicantō
Īnfīnītīvus praesēns
supplicāre
Īnfīnītīvus perfectum
supplicāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
supplicātūrum esse
Participium praesēns
supplicāns
Participium futūrum
supplicātūrus
Gerundium (genitīvus)
supplicandī
Gerundium (datīvus)
supplicandō
Gerundium (accūsātīvus)
supplicandum
Gerundium (ablātīvus)
supplicandō
Supīnum (accūsātīvus)
supplicātum
Supīnum (ablātīvus)
supplicātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego supplicor
supplicāris
is / ea / id supplicātur
nōs supplicāmur
vōs supplicāminī
eī / eae / ea supplicantur
Indicātīvus imperfectum
ego supplicābar
supplicābāris
is / ea / id supplicābātur
nōs supplicābāmur
vōs supplicābāminī
eī / eae / ea supplicābantur
Indicātīvus futūrum
ego supplicābor
supplicāberis
is / ea / id supplicābitur
nōs supplicābimur
vōs supplicābiminī
eī / eae / ea supplicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego supplicer
supplicēris
is / ea / id supplicētur
nōs supplicēmur
vōs supplicēminī
eī / eae / ea supplicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego supplicārer
supplicārēris
is / ea / id supplicārētur
nōs supplicārēmur
vōs supplicārēminī
eī / eae / ea supplicārentur
Imperātīvus praesēns
supplicāre
vōs supplicāminī
Imperātīvus futūrum
supplicātor
is / ea / id supplicātor
eī / eae / ea supplicantor
Īnfīnītīvus praesēns
supplicārī
Īnfīnītīvus perfectum
supplicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
supplicātum īrī
Participium perfectum
supplicātus
Participium futūrum
supplicandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary