HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← supplico — definition

Conjugation of supplico

Regular CEFR B2
[ˈsʊp.plɪ.koː]

to humbly beseech or beg Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego supplicō
tū supplicās
is / ea / id supplicat
nōs supplicāmus
vōs supplicātis
eī / eae / ea supplicant
Indicātīvus imperfectum
ego supplicābam
tū supplicābās
is / ea / id supplicābat
nōs supplicābāmus
vōs supplicābātis
eī / eae / ea supplicābant
Indicātīvus futūrum
ego supplicābō
tū supplicābis
is / ea / id supplicābit
nōs supplicābimus
vōs supplicābitis
eī / eae / ea supplicābunt
Indicātīvus perfectum
ego supplicāvī
tū supplicāvistī
is / ea / id supplicāvit
nōs supplicāvimus
vōs supplicāvistis
eī / eae / ea supplicāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego supplicāveram
tū supplicāverās
is / ea / id supplicāverat
nōs supplicāverāmus
vōs supplicāverātis
eī / eae / ea supplicāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego supplicāverō
tū supplicāveris
is / ea / id supplicāverit
nōs supplicāverimus
vōs supplicāveritis
eī / eae / ea supplicāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego supplicem
tū supplicēs
is / ea / id supplicet
nōs supplicēmus
vōs supplicētis
eī / eae / ea supplicent
Coniūnctīvus imperfectum
ego supplicārem
tū supplicārēs
is / ea / id supplicāret
nōs supplicārēmus
vōs supplicārētis
eī / eae / ea supplicārent
Coniūnctīvus perfectum
ego supplicāverim
tū supplicāverīs
is / ea / id supplicāverit
nōs supplicāverīmus
vōs supplicāverītis
eī / eae / ea supplicāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego supplicāvissem
tū supplicāvissēs
is / ea / id supplicāvisset
nōs supplicāvissēmus
vōs supplicāvissētis
eī / eae / ea supplicāvissent
Imperātīvus praesēns
tū supplicā
vōs supplicāte
Imperātīvus futūrum
tū supplicātō
is / ea / id supplicātō
vōs supplicātōte
eī / eae / ea supplicantō
Īnfīnītīvus praesēns
— supplicāre
Īnfīnītīvus perfectum
— supplicāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— supplicātūrum esse
Participium praesēns
— supplicāns
Participium futūrum
— supplicātūrus
Gerundium (genitīvus)
— supplicandī
Gerundium (datīvus)
— supplicandō
Gerundium (accūsātīvus)
— supplicandum
Gerundium (ablātīvus)
— supplicandō
Supīnum (accūsātīvus)
— supplicātum
Supīnum (ablātīvus)
— supplicātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego supplicor
tū supplicāris
is / ea / id supplicātur
nōs supplicāmur
vōs supplicāminī
eī / eae / ea supplicantur
Indicātīvus imperfectum
ego supplicābar
tū supplicābāris
is / ea / id supplicābātur
nōs supplicābāmur
vōs supplicābāminī
eī / eae / ea supplicābantur
Indicātīvus futūrum
ego supplicābor
tū supplicāberis
is / ea / id supplicābitur
nōs supplicābimur
vōs supplicābiminī
eī / eae / ea supplicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego supplicer
tū supplicēris
is / ea / id supplicētur
nōs supplicēmur
vōs supplicēminī
eī / eae / ea supplicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego supplicārer
tū supplicārēris
is / ea / id supplicārētur
nōs supplicārēmur
vōs supplicārēminī
eī / eae / ea supplicārentur
Imperātīvus praesēns
tū supplicāre
vōs supplicāminī
Imperātīvus futūrum
tū supplicātor
is / ea / id supplicātor
eī / eae / ea supplicantor
Īnfīnītīvus praesēns
— supplicārī
Īnfīnītīvus perfectum
— supplicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— supplicātum īrī
Participium perfectum
— supplicātus
Participium futūrum
— supplicandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary