HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← suppleo — definition

Conjugation of suppleo

Regular CEFR B1
[ˈsʊp.pɫe.oː]

to make up the numbers, fill up, complete, make good; supply, supplement Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego suppleō
tū supplēs
is / ea / id supplet
nōs supplēmus
vōs supplētis
eī / eae / ea supplent
Indicātīvus imperfectum
ego supplēbam
tū supplēbās
is / ea / id supplēbat
nōs supplēbāmus
vōs supplēbātis
eī / eae / ea supplēbant
Indicātīvus futūrum
ego supplēbō
tū supplēbis
is / ea / id supplēbit
nōs supplēbimus
vōs supplēbitis
eī / eae / ea supplēbunt
Indicātīvus perfectum
ego supplēvī
tū supplēvistī
is / ea / id supplēvit
nōs supplēvimus
vōs supplēvistis
eī / eae / ea supplēvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego supplēveram
tū supplēverās
is / ea / id supplēverat
nōs supplēverāmus
vōs supplēverātis
eī / eae / ea supplēverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego supplēverō
tū supplēveris
is / ea / id supplēverit
nōs supplēverimus
vōs supplēveritis
eī / eae / ea supplēverint
Coniūnctīvus praesēns
ego suppleam
tū suppleās
is / ea / id suppleat
nōs suppleāmus
vōs suppleātis
eī / eae / ea suppleant
Coniūnctīvus imperfectum
ego supplērem
tū supplērēs
is / ea / id supplēret
nōs supplērēmus
vōs supplērētis
eī / eae / ea supplērent
Coniūnctīvus perfectum
ego supplēverim
tū supplēverīs
is / ea / id supplēverit
nōs supplēverīmus
vōs supplēverītis
eī / eae / ea supplēverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego supplēvissem
tū supplēvissēs
is / ea / id supplēvisset
nōs supplēvissēmus
vōs supplēvissētis
eī / eae / ea supplēvissent
Imperātīvus praesēns
tū supplē
vōs supplēte
Imperātīvus futūrum
tū supplētō
is / ea / id supplētō
vōs supplētōte
eī / eae / ea supplentō
Īnfīnītīvus praesēns
— supplēre
Īnfīnītīvus perfectum
— supplēvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— supplētūrum esse
Participium praesēns
— supplēns
Participium futūrum
— supplētūrus
Gerundium (genitīvus)
— supplendī
Gerundium (datīvus)
— supplendō
Gerundium (accūsātīvus)
— supplendum
Gerundium (ablātīvus)
— supplendō
Supīnum (accūsātīvus)
— supplētum
Supīnum (ablātīvus)
— supplētū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego suppleor
tū supplēris
is / ea / id supplētur
nōs supplēmur
vōs supplēminī
eī / eae / ea supplentur
Indicātīvus imperfectum
ego supplēbar
tū supplēbāris
is / ea / id supplēbātur
nōs supplēbāmur
vōs supplēbāminī
eī / eae / ea supplēbantur
Indicātīvus futūrum
ego supplēbor
tū supplēberis
is / ea / id supplēbitur
nōs supplēbimur
vōs supplēbiminī
eī / eae / ea supplēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego supplear
tū suppleāris
is / ea / id suppleātur
nōs suppleāmur
vōs suppleāminī
eī / eae / ea suppleantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego supplērer
tū supplērēris
is / ea / id supplērētur
nōs supplērēmur
vōs supplērēminī
eī / eae / ea supplērentur
Imperātīvus praesēns
tū supplēre
vōs supplēminī
Imperātīvus futūrum
tū supplētor
is / ea / id supplētor
eī / eae / ea supplentor
Īnfīnītīvus praesēns
— supplērī
Īnfīnītīvus perfectum
— supplētum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— supplētum īrī
Participium perfectum
— supplētus
Participium futūrum
— supplendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary