Conjugation of suppeto
/[ˈsʊp.pɛ.toː]/to be available, present or at hand Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | suppetō |
| tū | suppetis |
| is / ea / id | suppetit |
| nōs | suppetimus |
| vōs | suppetitis |
| eī / eae / ea | suppetunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | suppetēbam |
| tū | suppetēbās |
| is / ea / id | suppetēbat |
| nōs | suppetēbāmus |
| vōs | suppetēbātis |
| eī / eae / ea | suppetēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | suppetam |
| tū | suppetēs |
| is / ea / id | suppetet |
| nōs | suppetēmus |
| vōs | suppetētis |
| eī / eae / ea | suppetent |
Indicātīvus perfectum
| ego | suppetīvī |
| tū | suppetīvistī |
| is / ea / id | suppetīvit |
| nōs | suppetīvimus |
| vōs | suppetīvistis |
| eī / eae / ea | suppetīvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | suppetīveram |
| tū | suppetīverās |
| is / ea / id | suppetīverat |
| nōs | suppetīverāmus |
| vōs | suppetīverātis |
| eī / eae / ea | suppetīverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | suppetīverō |
| tū | suppetīveris |
| is / ea / id | suppetīverit |
| nōs | suppetīverimus |
| vōs | suppetīveritis |
| eī / eae / ea | suppetīverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | suppetam |
| tū | suppetās |
| is / ea / id | suppetat |
| nōs | suppetāmus |
| vōs | suppetātis |
| eī / eae / ea | suppetant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | suppeterem |
| tū | suppeterēs |
| is / ea / id | suppeteret |
| nōs | suppeterēmus |
| vōs | suppeterētis |
| eī / eae / ea | suppeterent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | suppetīverim |
| tū | suppetīverīs |
| is / ea / id | suppetīverit |
| nōs | suppetīverīmus |
| vōs | suppetīverītis |
| eī / eae / ea | suppetīverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | suppetīvissem |
| tū | suppetīvissēs |
| is / ea / id | suppetīvisset |
| nōs | suppetīvissēmus |
| vōs | suppetīvissētis |
| eī / eae / ea | suppetīvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | suppete |
| vōs | suppetite |
Imperātīvus futūrum
| tū | suppetitō |
| is / ea / id | suppetitō |
| vōs | suppetitōte |
| eī / eae / ea | suppetuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | suppetere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | suppetīvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | suppetītūrum esse |
Participium praesēns
| — | suppetēns |
Participium futūrum
| — | suppetītūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | suppetendī |
Gerundium (datīvus)
| — | suppetendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | suppetendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | suppetendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | suppetītum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | suppetītū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | suppetor |
| tū | suppeteris |
| is / ea / id | suppetitur |
| nōs | suppetimur |
| vōs | suppetiminī |
| eī / eae / ea | suppetuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | suppetēbar |
| tū | suppetēbāris |
| is / ea / id | suppetēbātur |
| nōs | suppetēbāmur |
| vōs | suppetēbāminī |
| eī / eae / ea | suppetēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | suppetar |
| tū | suppetēris |
| is / ea / id | suppetētur |
| nōs | suppetēmur |
| vōs | suppetēminī |
| eī / eae / ea | suppetentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | suppetar |
| tū | suppetāris |
| is / ea / id | suppetātur |
| nōs | suppetāmur |
| vōs | suppetāminī |
| eī / eae / ea | suppetantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | suppeterer |
| tū | suppeterēris |
| is / ea / id | suppeterētur |
| nōs | suppeterēmur |
| vōs | suppeterēminī |
| eī / eae / ea | suppeterentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | suppetere |
| vōs | suppetiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | suppetitor |
| is / ea / id | suppetitor |
| eī / eae / ea | suppetuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | suppetī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | suppetītum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | suppetītum īrī |
Participium perfectum
| — | suppetītus |
Participium futūrum
| — | suppetendus |