HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← suppeilo — definición

Conjugation of suppeilo

Regular CEFR B2
/[sʊpˈpɛj.ɫoː]/

alternative spelling of suppīlō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego suppeilō
suppeilās
is / ea / id suppeilat
nōs suppeilāmus
vōs suppeilātis
eī / eae / ea suppeilant
Indicātīvus imperfectum
ego suppeilābam
suppeilābās
is / ea / id suppeilābat
nōs suppeilābāmus
vōs suppeilābātis
eī / eae / ea suppeilābant
Indicātīvus futūrum
ego suppeilābō
suppeilābis
is / ea / id suppeilābit
nōs suppeilābimus
vōs suppeilābitis
eī / eae / ea suppeilābunt
Indicātīvus perfectum
ego suppeilāvī
suppeilāvistī
is / ea / id suppeilāvit
nōs suppeilāvimus
vōs suppeilāvistis
eī / eae / ea suppeilāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego suppeilāveram
suppeilāverās
is / ea / id suppeilāverat
nōs suppeilāverāmus
vōs suppeilāverātis
eī / eae / ea suppeilāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego suppeilāverō
suppeilāveris
is / ea / id suppeilāverit
nōs suppeilāverimus
vōs suppeilāveritis
eī / eae / ea suppeilāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego suppeilem
suppeilēs
is / ea / id suppeilet
nōs suppeilēmus
vōs suppeilētis
eī / eae / ea suppeilent
Coniūnctīvus imperfectum
ego suppeilārem
suppeilārēs
is / ea / id suppeilāret
nōs suppeilārēmus
vōs suppeilārētis
eī / eae / ea suppeilārent
Coniūnctīvus perfectum
ego suppeilāverim
suppeilāverīs
is / ea / id suppeilāverit
nōs suppeilāverīmus
vōs suppeilāverītis
eī / eae / ea suppeilāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego suppeilāvissem
suppeilāvissēs
is / ea / id suppeilāvisset
nōs suppeilāvissēmus
vōs suppeilāvissētis
eī / eae / ea suppeilāvissent
Imperātīvus praesēns
suppeilā
vōs suppeilāte
Imperātīvus futūrum
suppeilātō
is / ea / id suppeilātō
vōs suppeilātōte
eī / eae / ea suppeilantō
Īnfīnītīvus praesēns
suppeilāre
Īnfīnītīvus perfectum
suppeilāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
suppeilātūrum esse
Participium praesēns
suppeilāns
Participium futūrum
suppeilātūrus
Gerundium (genitīvus)
suppeilandī
Gerundium (datīvus)
suppeilandō
Gerundium (accūsātīvus)
suppeilandum
Gerundium (ablātīvus)
suppeilandō
Supīnum (accūsātīvus)
suppeilātum
Supīnum (ablātīvus)
suppeilātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego suppeilor
suppeilāris
is / ea / id suppeilātur
nōs suppeilāmur
vōs suppeilāminī
eī / eae / ea suppeilantur
Indicātīvus imperfectum
ego suppeilābar
suppeilābāris
is / ea / id suppeilābātur
nōs suppeilābāmur
vōs suppeilābāminī
eī / eae / ea suppeilābantur
Indicātīvus futūrum
ego suppeilābor
suppeilāberis
is / ea / id suppeilābitur
nōs suppeilābimur
vōs suppeilābiminī
eī / eae / ea suppeilābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego suppeiler
suppeilēris
is / ea / id suppeilētur
nōs suppeilēmur
vōs suppeilēminī
eī / eae / ea suppeilentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego suppeilārer
suppeilārēris
is / ea / id suppeilārētur
nōs suppeilārēmur
vōs suppeilārēminī
eī / eae / ea suppeilārentur
Imperātīvus praesēns
suppeilāre
vōs suppeilāminī
Imperātīvus futūrum
suppeilātor
is / ea / id suppeilātor
eī / eae / ea suppeilantor
Īnfīnītīvus praesēns
suppeilārī
Īnfīnītīvus perfectum
suppeilātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
suppeilātum īrī
Participium perfectum
suppeilātus
Participium futūrum
suppeilandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary