HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← suppedito — definition

Conjugation of suppedito

Regular CEFR B2
[sʊpˈpɛ.dɪ.toː]

to be fully supplied Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego suppeditō
tū suppeditās
is / ea / id suppeditat
nōs suppeditāmus
vōs suppeditātis
eī / eae / ea suppeditant
Indicātīvus imperfectum
ego suppeditābam
tū suppeditābās
is / ea / id suppeditābat
nōs suppeditābāmus
vōs suppeditābātis
eī / eae / ea suppeditābant
Indicātīvus futūrum
ego suppeditābō
tū suppeditābis
is / ea / id suppeditābit
nōs suppeditābimus
vōs suppeditābitis
eī / eae / ea suppeditābunt
Indicātīvus perfectum
ego suppeditāvī
tū suppeditāvistī
is / ea / id suppeditāvit
nōs suppeditāvimus
vōs suppeditāvistis
eī / eae / ea suppeditāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego suppeditāveram
tū suppeditāverās
is / ea / id suppeditāverat
nōs suppeditāverāmus
vōs suppeditāverātis
eī / eae / ea suppeditāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego suppeditāverō
tū suppeditāveris
is / ea / id suppeditāverit
nōs suppeditāverimus
vōs suppeditāveritis
eī / eae / ea suppeditāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego suppeditem
tū suppeditēs
is / ea / id suppeditet
nōs suppeditēmus
vōs suppeditētis
eī / eae / ea suppeditent
Coniūnctīvus imperfectum
ego suppeditārem
tū suppeditārēs
is / ea / id suppeditāret
nōs suppeditārēmus
vōs suppeditārētis
eī / eae / ea suppeditārent
Coniūnctīvus perfectum
ego suppeditāverim
tū suppeditāverīs
is / ea / id suppeditāverit
nōs suppeditāverīmus
vōs suppeditāverītis
eī / eae / ea suppeditāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego suppeditāvissem
tū suppeditāvissēs
is / ea / id suppeditāvisset
nōs suppeditāvissēmus
vōs suppeditāvissētis
eī / eae / ea suppeditāvissent
Imperātīvus praesēns
tū suppeditā
vōs suppeditāte
Imperātīvus futūrum
tū suppeditātō
is / ea / id suppeditātō
vōs suppeditātōte
eī / eae / ea suppeditantō
Īnfīnītīvus praesēns
— suppeditāre
Īnfīnītīvus perfectum
— suppeditāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— suppeditātūrum esse
Participium praesēns
— suppeditāns
Participium futūrum
— suppeditātūrus
Gerundium (genitīvus)
— suppeditandī
Gerundium (datīvus)
— suppeditandō
Gerundium (accūsātīvus)
— suppeditandum
Gerundium (ablātīvus)
— suppeditandō
Supīnum (accūsātīvus)
— suppeditātum
Supīnum (ablātīvus)
— suppeditātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego suppeditor
tū suppeditāris
is / ea / id suppeditātur
nōs suppeditāmur
vōs suppeditāminī
eī / eae / ea suppeditantur
Indicātīvus imperfectum
ego suppeditābar
tū suppeditābāris
is / ea / id suppeditābātur
nōs suppeditābāmur
vōs suppeditābāminī
eī / eae / ea suppeditābantur
Indicātīvus futūrum
ego suppeditābor
tū suppeditāberis
is / ea / id suppeditābitur
nōs suppeditābimur
vōs suppeditābiminī
eī / eae / ea suppeditābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego suppediter
tū suppeditēris
is / ea / id suppeditētur
nōs suppeditēmur
vōs suppeditēminī
eī / eae / ea suppeditentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego suppeditārer
tū suppeditārēris
is / ea / id suppeditārētur
nōs suppeditārēmur
vōs suppeditārēminī
eī / eae / ea suppeditārentur
Imperātīvus praesēns
tū suppeditāre
vōs suppeditāminī
Imperātīvus futūrum
tū suppeditātor
is / ea / id suppeditātor
eī / eae / ea suppeditantor
Īnfīnītīvus praesēns
— suppeditārī
Īnfīnītīvus perfectum
— suppeditātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— suppeditātum īrī
Participium perfectum
— suppeditātus
Participium futūrum
— suppeditandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary