HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← supino — definition

Conjugation of supino

Regular CEFR B1
[sʊˈpiː.noː]

to place, put, or throw a person or thing on its back Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego supīnō
tū supīnās
is / ea / id supīnat
nōs supīnāmus
vōs supīnātis
eī / eae / ea supīnant
Indicātīvus imperfectum
ego supīnābam
tū supīnābās
is / ea / id supīnābat
nōs supīnābāmus
vōs supīnābātis
eī / eae / ea supīnābant
Indicātīvus futūrum
ego supīnābō
tū supīnābis
is / ea / id supīnābit
nōs supīnābimus
vōs supīnābitis
eī / eae / ea supīnābunt
Indicātīvus perfectum
ego supīnāvī
tū supīnāvistī
is / ea / id supīnāvit
nōs supīnāvimus
vōs supīnāvistis
eī / eae / ea supīnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego supīnāveram
tū supīnāverās
is / ea / id supīnāverat
nōs supīnāverāmus
vōs supīnāverātis
eī / eae / ea supīnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego supīnāverō
tū supīnāveris
is / ea / id supīnāverit
nōs supīnāverimus
vōs supīnāveritis
eī / eae / ea supīnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego supīnem
tū supīnēs
is / ea / id supīnet
nōs supīnēmus
vōs supīnētis
eī / eae / ea supīnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego supīnārem
tū supīnārēs
is / ea / id supīnāret
nōs supīnārēmus
vōs supīnārētis
eī / eae / ea supīnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego supīnāverim
tū supīnāverīs
is / ea / id supīnāverit
nōs supīnāverīmus
vōs supīnāverītis
eī / eae / ea supīnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego supīnāvissem
tū supīnāvissēs
is / ea / id supīnāvisset
nōs supīnāvissēmus
vōs supīnāvissētis
eī / eae / ea supīnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū supīnā
vōs supīnāte
Imperātīvus futūrum
tū supīnātō
is / ea / id supīnātō
vōs supīnātōte
eī / eae / ea supīnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— supīnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— supīnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— supīnātūrum esse
Participium praesēns
— supīnāns
Participium futūrum
— supīnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— supīnandī
Gerundium (datīvus)
— supīnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— supīnandum
Gerundium (ablātīvus)
— supīnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— supīnātum
Supīnum (ablātīvus)
— supīnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego supīnor
tū supīnāris
is / ea / id supīnātur
nōs supīnāmur
vōs supīnāminī
eī / eae / ea supīnantur
Indicātīvus imperfectum
ego supīnābar
tū supīnābāris
is / ea / id supīnābātur
nōs supīnābāmur
vōs supīnābāminī
eī / eae / ea supīnābantur
Indicātīvus futūrum
ego supīnābor
tū supīnāberis
is / ea / id supīnābitur
nōs supīnābimur
vōs supīnābiminī
eī / eae / ea supīnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego supīner
tū supīnēris
is / ea / id supīnētur
nōs supīnēmur
vōs supīnēminī
eī / eae / ea supīnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego supīnārer
tū supīnārēris
is / ea / id supīnārētur
nōs supīnārēmur
vōs supīnārēminī
eī / eae / ea supīnārentur
Imperātīvus praesēns
tū supīnāre
vōs supīnāminī
Imperātīvus futūrum
tū supīnātor
is / ea / id supīnātor
eī / eae / ea supīnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— supīnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— supīnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— supīnātum īrī
Participium perfectum
— supīnātus
Participium futūrum
— supīnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary