HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← superstito — definición

Conjugation of superstito

Regular CEFR B2
/[sʊˈpɛr.stɪ.toː]/

to keep alive, to preserve Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego superstitō
superstitās
is / ea / id superstitat
nōs superstitāmus
vōs superstitātis
eī / eae / ea superstitant
Indicātīvus imperfectum
ego superstitābam
superstitābās
is / ea / id superstitābat
nōs superstitābāmus
vōs superstitābātis
eī / eae / ea superstitābant
Indicātīvus futūrum
ego superstitābō
superstitābis
is / ea / id superstitābit
nōs superstitābimus
vōs superstitābitis
eī / eae / ea superstitābunt
Indicātīvus perfectum
ego superstitāvī
superstitāvistī
is / ea / id superstitāvit
nōs superstitāvimus
vōs superstitāvistis
eī / eae / ea superstitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego superstitāveram
superstitāverās
is / ea / id superstitāverat
nōs superstitāverāmus
vōs superstitāverātis
eī / eae / ea superstitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego superstitāverō
superstitāveris
is / ea / id superstitāverit
nōs superstitāverimus
vōs superstitāveritis
eī / eae / ea superstitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego superstitem
superstitēs
is / ea / id superstitet
nōs superstitēmus
vōs superstitētis
eī / eae / ea superstitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego superstitārem
superstitārēs
is / ea / id superstitāret
nōs superstitārēmus
vōs superstitārētis
eī / eae / ea superstitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego superstitāverim
superstitāverīs
is / ea / id superstitāverit
nōs superstitāverīmus
vōs superstitāverītis
eī / eae / ea superstitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego superstitāvissem
superstitāvissēs
is / ea / id superstitāvisset
nōs superstitāvissēmus
vōs superstitāvissētis
eī / eae / ea superstitāvissent
Imperātīvus praesēns
superstitā
vōs superstitāte
Imperātīvus futūrum
superstitātō
is / ea / id superstitātō
vōs superstitātōte
eī / eae / ea superstitantō
Īnfīnītīvus praesēns
superstitāre
Īnfīnītīvus perfectum
superstitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
superstitātūrum esse
Participium praesēns
superstitāns
Participium futūrum
superstitātūrus
Gerundium (genitīvus)
superstitandī
Gerundium (datīvus)
superstitandō
Gerundium (accūsātīvus)
superstitandum
Gerundium (ablātīvus)
superstitandō
Supīnum (accūsātīvus)
superstitātum
Supīnum (ablātīvus)
superstitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego superstitor
superstitāris
is / ea / id superstitātur
nōs superstitāmur
vōs superstitāminī
eī / eae / ea superstitantur
Indicātīvus imperfectum
ego superstitābar
superstitābāris
is / ea / id superstitābātur
nōs superstitābāmur
vōs superstitābāminī
eī / eae / ea superstitābantur
Indicātīvus futūrum
ego superstitābor
superstitāberis
is / ea / id superstitābitur
nōs superstitābimur
vōs superstitābiminī
eī / eae / ea superstitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego superstiter
superstitēris
is / ea / id superstitētur
nōs superstitēmur
vōs superstitēminī
eī / eae / ea superstitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego superstitārer
superstitārēris
is / ea / id superstitārētur
nōs superstitārēmur
vōs superstitārēminī
eī / eae / ea superstitārentur
Imperātīvus praesēns
superstitāre
vōs superstitāminī
Imperātīvus futūrum
superstitātor
is / ea / id superstitātor
eī / eae / ea superstitantor
Īnfīnītīvus praesēns
superstitārī
Īnfīnītīvus perfectum
superstitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
superstitātum īrī
Participium perfectum
superstitātus
Participium futūrum
superstitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary