Conjugation of supermitto
/[sʊ.pɛrˈmɪt.toː]/to throw or pour over or upon. Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | supermittō |
| tū | supermittis |
| is / ea / id | supermittit |
| nōs | supermittimus |
| vōs | supermittitis |
| eī / eae / ea | supermittunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | supermittēbam |
| tū | supermittēbās |
| is / ea / id | supermittēbat |
| nōs | supermittēbāmus |
| vōs | supermittēbātis |
| eī / eae / ea | supermittēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | supermittam |
| tū | supermittēs |
| is / ea / id | supermittet |
| nōs | supermittēmus |
| vōs | supermittētis |
| eī / eae / ea | supermittent |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | supermittam |
| tū | supermittās |
| is / ea / id | supermittat |
| nōs | supermittāmus |
| vōs | supermittātis |
| eī / eae / ea | supermittant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | supermitterem |
| tū | supermitterēs |
| is / ea / id | supermitteret |
| nōs | supermitterēmus |
| vōs | supermitterētis |
| eī / eae / ea | supermitterent |
Imperātīvus praesēns
| tū | supermitte |
| vōs | supermittite |
Imperātīvus futūrum
| tū | supermittitō |
| is / ea / id | supermittitō |
| vōs | supermittitōte |
| eī / eae / ea | supermittuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | supermittere |
Participium praesēns
| — | supermittēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | supermittendī |
Gerundium (datīvus)
| — | supermittendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | supermittendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | supermittendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | supermittor |
| tū | supermitteris |
| is / ea / id | supermittitur |
| nōs | supermittimur |
| vōs | supermittiminī |
| eī / eae / ea | supermittuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | supermittēbar |
| tū | supermittēbāris |
| is / ea / id | supermittēbātur |
| nōs | supermittēbāmur |
| vōs | supermittēbāminī |
| eī / eae / ea | supermittēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | supermittar |
| tū | supermittēris |
| is / ea / id | supermittētur |
| nōs | supermittēmur |
| vōs | supermittēminī |
| eī / eae / ea | supermittentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | supermittar |
| tū | supermittāris |
| is / ea / id | supermittātur |
| nōs | supermittāmur |
| vōs | supermittāminī |
| eī / eae / ea | supermittantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | supermitterer |
| tū | supermitterēris |
| is / ea / id | supermitterētur |
| nōs | supermitterēmur |
| vōs | supermitterēminī |
| eī / eae / ea | supermitterentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | supermittere |
| vōs | supermittiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | supermittitor |
| is / ea / id | supermittitor |
| eī / eae / ea | supermittuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | supermittī |
Participium futūrum
| — | supermittendus |