Conjugation of superiacio
/[sʊ.pɛrˈja.ki.oː]/to cast or throw over or upon; spread over, overwhelm Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | superiaciō |
| tū | superiacis |
| is / ea / id | superiacit |
| nōs | superiacimus |
| vōs | superiacitis |
| eī / eae / ea | superiaciunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | superiaciēbam |
| tū | superiaciēbās |
| is / ea / id | superiaciēbat |
| nōs | superiaciēbāmus |
| vōs | superiaciēbātis |
| eī / eae / ea | superiaciēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | superiaciam |
| tū | superiaciēs |
| is / ea / id | superiaciet |
| nōs | superiaciēmus |
| vōs | superiaciētis |
| eī / eae / ea | superiacient |
Indicātīvus perfectum
| ego | superiēcī |
| tū | superiēcistī |
| is / ea / id | superiēcit |
| nōs | superiēcimus |
| vōs | superiēcistis |
| eī / eae / ea | superiēcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | superiēceram |
| tū | superiēcerās |
| is / ea / id | superiēcerat |
| nōs | superiēcerāmus |
| vōs | superiēcerātis |
| eī / eae / ea | superiēcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | superiēcerō |
| tū | superiēceris |
| is / ea / id | superiēcerit |
| nōs | superiēcerimus |
| vōs | superiēceritis |
| eī / eae / ea | superiēcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | superiaciam |
| tū | superiaciās |
| is / ea / id | superiaciat |
| nōs | superiaciāmus |
| vōs | superiaciātis |
| eī / eae / ea | superiaciant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | superiacerem |
| tū | superiacerēs |
| is / ea / id | superiaceret |
| nōs | superiacerēmus |
| vōs | superiacerētis |
| eī / eae / ea | superiacerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | superiēcerim |
| tū | superiēcerīs |
| is / ea / id | superiēcerit |
| nōs | superiēcerīmus |
| vōs | superiēcerītis |
| eī / eae / ea | superiēcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | superiēcissem |
| tū | superiēcissēs |
| is / ea / id | superiēcisset |
| nōs | superiēcissēmus |
| vōs | superiēcissētis |
| eī / eae / ea | superiēcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | superiace |
| vōs | superiacite |
Imperātīvus futūrum
| tū | superiacitō |
| is / ea / id | superiacitō |
| vōs | superiacitōte |
| eī / eae / ea | superiaciuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | superiacere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | superiēcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | superiectūrum esse |
Participium praesēns
| — | superiaciēns |
Participium futūrum
| — | superiectūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | superiaciendī |
Gerundium (datīvus)
| — | superiaciendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | superiaciendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | superiaciendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | superiectum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | superiectū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | superiacior |
| tū | superiaceris |
| is / ea / id | superiacitur |
| nōs | superiacimur |
| vōs | superiaciminī |
| eī / eae / ea | superiaciuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | superiaciēbar |
| tū | superiaciēbāris |
| is / ea / id | superiaciēbātur |
| nōs | superiaciēbāmur |
| vōs | superiaciēbāminī |
| eī / eae / ea | superiaciēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | superiaciar |
| tū | superiaciēris |
| is / ea / id | superiaciētur |
| nōs | superiaciēmur |
| vōs | superiaciēminī |
| eī / eae / ea | superiacientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | superiaciar |
| tū | superiaciāris |
| is / ea / id | superiaciātur |
| nōs | superiaciāmur |
| vōs | superiaciāminī |
| eī / eae / ea | superiaciantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | superiacerer |
| tū | superiacerēris |
| is / ea / id | superiacerētur |
| nōs | superiacerēmur |
| vōs | superiacerēminī |
| eī / eae / ea | superiacerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | superiacere |
| vōs | superiaciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | superiacitor |
| is / ea / id | superiacitor |
| eī / eae / ea | superiaciuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | superiacī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | superiectum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | superiectum īrī |
Participium perfectum
| — | superiectus |
Participium futūrum
| — | superiaciendus |