HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← superiacio — definition

Conjugation of superiacio

Regular CEFR B2
[sʊ.pɛrˈja.ki.oː]

to cast or throw over or upon; spread over, overwhelm Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego superiaciō
tū superiacis
is / ea / id superiacit
nōs superiacimus
vōs superiacitis
eī / eae / ea superiaciunt
Indicātīvus imperfectum
ego superiaciēbam
tū superiaciēbās
is / ea / id superiaciēbat
nōs superiaciēbāmus
vōs superiaciēbātis
eī / eae / ea superiaciēbant
Indicātīvus futūrum
ego superiaciam
tū superiaciēs
is / ea / id superiaciet
nōs superiaciēmus
vōs superiaciētis
eī / eae / ea superiacient
Indicātīvus perfectum
ego superiēcī
tū superiēcistī
is / ea / id superiēcit
nōs superiēcimus
vōs superiēcistis
eī / eae / ea superiēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego superiēceram
tū superiēcerās
is / ea / id superiēcerat
nōs superiēcerāmus
vōs superiēcerātis
eī / eae / ea superiēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego superiēcerō
tū superiēceris
is / ea / id superiēcerit
nōs superiēcerimus
vōs superiēceritis
eī / eae / ea superiēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego superiaciam
tū superiaciās
is / ea / id superiaciat
nōs superiaciāmus
vōs superiaciātis
eī / eae / ea superiaciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego superiacerem
tū superiacerēs
is / ea / id superiaceret
nōs superiacerēmus
vōs superiacerētis
eī / eae / ea superiacerent
Coniūnctīvus perfectum
ego superiēcerim
tū superiēcerīs
is / ea / id superiēcerit
nōs superiēcerīmus
vōs superiēcerītis
eī / eae / ea superiēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego superiēcissem
tū superiēcissēs
is / ea / id superiēcisset
nōs superiēcissēmus
vōs superiēcissētis
eī / eae / ea superiēcissent
Imperātīvus praesēns
tū superiace
vōs superiacite
Imperātīvus futūrum
tū superiacitō
is / ea / id superiacitō
vōs superiacitōte
eī / eae / ea superiaciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— superiacere
Īnfīnītīvus perfectum
— superiēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— superiectūrum esse
Participium praesēns
— superiaciēns
Participium futūrum
— superiectūrus
Gerundium (genitīvus)
— superiaciendī
Gerundium (datīvus)
— superiaciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— superiaciendum
Gerundium (ablātīvus)
— superiaciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— superiectum
Supīnum (ablātīvus)
— superiectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego superiacior
tū superiaceris
is / ea / id superiacitur
nōs superiacimur
vōs superiaciminī
eī / eae / ea superiaciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego superiaciēbar
tū superiaciēbāris
is / ea / id superiaciēbātur
nōs superiaciēbāmur
vōs superiaciēbāminī
eī / eae / ea superiaciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego superiaciar
tū superiaciēris
is / ea / id superiaciētur
nōs superiaciēmur
vōs superiaciēminī
eī / eae / ea superiacientur
Coniūnctīvus praesēns
ego superiaciar
tū superiaciāris
is / ea / id superiaciātur
nōs superiaciāmur
vōs superiaciāminī
eī / eae / ea superiaciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego superiacerer
tū superiacerēris
is / ea / id superiacerētur
nōs superiacerēmur
vōs superiacerēminī
eī / eae / ea superiacerentur
Imperātīvus praesēns
tū superiacere
vōs superiaciminī
Imperātīvus futūrum
tū superiacitor
is / ea / id superiacitor
eī / eae / ea superiaciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— superiacī
Īnfīnītīvus perfectum
— superiectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— superiectum īrī
Participium perfectum
— superiectus
Participium futūrum
— superiaciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary