HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← summoveo — definition

Conjugation of summoveo

Regular CEFR B2
[sʊmˈmɔ.we.oː]

to send or drive off or away; to remove, to dispel; to banish Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego summoveō
tū summovēs
is / ea / id summovet
nōs summovēmus
vōs summovētis
eī / eae / ea summovent
Indicātīvus imperfectum
ego summovēbam
tū summovēbās
is / ea / id summovēbat
nōs summovēbāmus
vōs summovēbātis
eī / eae / ea summovēbant
Indicātīvus futūrum
ego summovēbō
tū summovēbis
is / ea / id summovēbit
nōs summovēbimus
vōs summovēbitis
eī / eae / ea summovēbunt
Indicātīvus perfectum
ego summōvī
tū summōvistī
is / ea / id summōvit
nōs summōvimus
vōs summōvistis
eī / eae / ea summōvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego summōveram
tū summōverās
is / ea / id summōverat
nōs summōverāmus
vōs summōverātis
eī / eae / ea summōverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego summōverō
tū summōveris
is / ea / id summōverit
nōs summōverimus
vōs summōveritis
eī / eae / ea summōverint
Coniūnctīvus praesēns
ego summoveam
tū summoveās
is / ea / id summoveat
nōs summoveāmus
vōs summoveātis
eī / eae / ea summoveant
Coniūnctīvus imperfectum
ego summovērem
tū summovērēs
is / ea / id summovēret
nōs summovērēmus
vōs summovērētis
eī / eae / ea summovērent
Coniūnctīvus perfectum
ego summōverim
tū summōverīs
is / ea / id summōverit
nōs summōverīmus
vōs summōverītis
eī / eae / ea summōverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego summōvissem
tū summōvissēs
is / ea / id summōvisset
nōs summōvissēmus
vōs summōvissētis
eī / eae / ea summōvissent
Imperātīvus praesēns
tū summovē
vōs summovēte
Imperātīvus futūrum
tū summovētō
is / ea / id summovētō
vōs summovētōte
eī / eae / ea summoventō
Īnfīnītīvus praesēns
— summovēre
Īnfīnītīvus perfectum
— summōvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— summōtūrum esse
Participium praesēns
— summovēns
Participium futūrum
— summōtūrus
Gerundium (genitīvus)
— summovendī
Gerundium (datīvus)
— summovendō
Gerundium (accūsātīvus)
— summovendum
Gerundium (ablātīvus)
— summovendō
Supīnum (accūsātīvus)
— summōtum
Supīnum (ablātīvus)
— summōtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego summoveor
tū summovēris
is / ea / id summovētur
nōs summovēmur
vōs summovēminī
eī / eae / ea summoventur
Indicātīvus imperfectum
ego summovēbar
tū summovēbāris
is / ea / id summovēbātur
nōs summovēbāmur
vōs summovēbāminī
eī / eae / ea summovēbantur
Indicātīvus futūrum
ego summovēbor
tū summovēberis
is / ea / id summovēbitur
nōs summovēbimur
vōs summovēbiminī
eī / eae / ea summovēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego summovear
tū summoveāris
is / ea / id summoveātur
nōs summoveāmur
vōs summoveāminī
eī / eae / ea summoveantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego summovērer
tū summovērēris
is / ea / id summovērētur
nōs summovērēmur
vōs summovērēminī
eī / eae / ea summovērentur
Imperātīvus praesēns
tū summovēre
vōs summovēminī
Imperātīvus futūrum
tū summovētor
is / ea / id summovētor
eī / eae / ea summoventor
Īnfīnītīvus praesēns
— summovērī
Īnfīnītīvus perfectum
— summōtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— summōtum īrī
Participium perfectum
— summōtus
Participium futūrum
— summovendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary