HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← suifico — definition

Conjugation of suifico

Regular CEFR B1
[suˈɪ.fɪ.koː]

to make one's own Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego suificō
tū suificās
is / ea / id suificat
nōs suificāmus
vōs suificātis
eī / eae / ea suificant
Indicātīvus imperfectum
ego suificābam
tū suificābās
is / ea / id suificābat
nōs suificābāmus
vōs suificābātis
eī / eae / ea suificābant
Indicātīvus futūrum
ego suificābō
tū suificābis
is / ea / id suificābit
nōs suificābimus
vōs suificābitis
eī / eae / ea suificābunt
Indicātīvus perfectum
ego suificāvī
tū suificāvistī
is / ea / id suificāvit
nōs suificāvimus
vōs suificāvistis
eī / eae / ea suificāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego suificāveram
tū suificāverās
is / ea / id suificāverat
nōs suificāverāmus
vōs suificāverātis
eī / eae / ea suificāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego suificāverō
tū suificāveris
is / ea / id suificāverit
nōs suificāverimus
vōs suificāveritis
eī / eae / ea suificāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego suificem
tū suificēs
is / ea / id suificet
nōs suificēmus
vōs suificētis
eī / eae / ea suificent
Coniūnctīvus imperfectum
ego suificārem
tū suificārēs
is / ea / id suificāret
nōs suificārēmus
vōs suificārētis
eī / eae / ea suificārent
Coniūnctīvus perfectum
ego suificāverim
tū suificāverīs
is / ea / id suificāverit
nōs suificāverīmus
vōs suificāverītis
eī / eae / ea suificāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego suificāvissem
tū suificāvissēs
is / ea / id suificāvisset
nōs suificāvissēmus
vōs suificāvissētis
eī / eae / ea suificāvissent
Imperātīvus praesēns
tū suificā
vōs suificāte
Imperātīvus futūrum
tū suificātō
is / ea / id suificātō
vōs suificātōte
eī / eae / ea suificantō
Īnfīnītīvus praesēns
— suificāre
Īnfīnītīvus perfectum
— suificāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— suificātūrum esse
Participium praesēns
— suificāns
Participium futūrum
— suificātūrus
Gerundium (genitīvus)
— suificandī
Gerundium (datīvus)
— suificandō
Gerundium (accūsātīvus)
— suificandum
Gerundium (ablātīvus)
— suificandō
Supīnum (accūsātīvus)
— suificātum
Supīnum (ablātīvus)
— suificātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego suificor
tū suificāris
is / ea / id suificātur
nōs suificāmur
vōs suificāminī
eī / eae / ea suificantur
Indicātīvus imperfectum
ego suificābar
tū suificābāris
is / ea / id suificābātur
nōs suificābāmur
vōs suificābāminī
eī / eae / ea suificābantur
Indicātīvus futūrum
ego suificābor
tū suificāberis
is / ea / id suificābitur
nōs suificābimur
vōs suificābiminī
eī / eae / ea suificābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego suificer
tū suificēris
is / ea / id suificētur
nōs suificēmur
vōs suificēminī
eī / eae / ea suificentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego suificārer
tū suificārēris
is / ea / id suificārētur
nōs suificārēmur
vōs suificārēminī
eī / eae / ea suificārentur
Imperātīvus praesēns
tū suificāre
vōs suificāminī
Imperātīvus futūrum
tū suificātor
is / ea / id suificātor
eī / eae / ea suificantor
Īnfīnītīvus praesēns
— suificārī
Īnfīnītīvus perfectum
— suificātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— suificātum īrī
Participium perfectum
— suificātus
Participium futūrum
— suificandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary