HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← suffoco — definition

Conjugation of suffoco

Regular CEFR B1
[sʊfˈfoː.koː]

to choke, stifle, strangle, suffocate, drown Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego suffōcō
tū suffōcās
is / ea / id suffōcat
nōs suffōcāmus
vōs suffōcātis
eī / eae / ea suffōcant
Indicātīvus imperfectum
ego suffōcābam
tū suffōcābās
is / ea / id suffōcābat
nōs suffōcābāmus
vōs suffōcābātis
eī / eae / ea suffōcābant
Indicātīvus futūrum
ego suffōcābō
tū suffōcābis
is / ea / id suffōcābit
nōs suffōcābimus
vōs suffōcābitis
eī / eae / ea suffōcābunt
Indicātīvus perfectum
ego suffōcāvī
tū suffōcāvistī
is / ea / id suffōcāvit
nōs suffōcāvimus
vōs suffōcāvistis
eī / eae / ea suffōcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego suffōcāveram
tū suffōcāverās
is / ea / id suffōcāverat
nōs suffōcāverāmus
vōs suffōcāverātis
eī / eae / ea suffōcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego suffōcāverō
tū suffōcāveris
is / ea / id suffōcāverit
nōs suffōcāverimus
vōs suffōcāveritis
eī / eae / ea suffōcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego suffōcem
tū suffōcēs
is / ea / id suffōcet
nōs suffōcēmus
vōs suffōcētis
eī / eae / ea suffōcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego suffōcārem
tū suffōcārēs
is / ea / id suffōcāret
nōs suffōcārēmus
vōs suffōcārētis
eī / eae / ea suffōcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego suffōcāverim
tū suffōcāverīs
is / ea / id suffōcāverit
nōs suffōcāverīmus
vōs suffōcāverītis
eī / eae / ea suffōcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego suffōcāvissem
tū suffōcāvissēs
is / ea / id suffōcāvisset
nōs suffōcāvissēmus
vōs suffōcāvissētis
eī / eae / ea suffōcāvissent
Imperātīvus praesēns
tū suffōcā
vōs suffōcāte
Imperātīvus futūrum
tū suffōcātō
is / ea / id suffōcātō
vōs suffōcātōte
eī / eae / ea suffōcantō
Īnfīnītīvus praesēns
— suffōcāre
Īnfīnītīvus perfectum
— suffōcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— suffōcātūrum esse
Participium praesēns
— suffōcāns
Participium futūrum
— suffōcātūrus
Gerundium (genitīvus)
— suffōcandī
Gerundium (datīvus)
— suffōcandō
Gerundium (accūsātīvus)
— suffōcandum
Gerundium (ablātīvus)
— suffōcandō
Supīnum (accūsātīvus)
— suffōcātum
Supīnum (ablātīvus)
— suffōcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego suffōcor
tū suffōcāris
is / ea / id suffōcātur
nōs suffōcāmur
vōs suffōcāminī
eī / eae / ea suffōcantur
Indicātīvus imperfectum
ego suffōcābar
tū suffōcābāris
is / ea / id suffōcābātur
nōs suffōcābāmur
vōs suffōcābāminī
eī / eae / ea suffōcābantur
Indicātīvus futūrum
ego suffōcābor
tū suffōcāberis
is / ea / id suffōcābitur
nōs suffōcābimur
vōs suffōcābiminī
eī / eae / ea suffōcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego suffōcer
tū suffōcēris
is / ea / id suffōcētur
nōs suffōcēmur
vōs suffōcēminī
eī / eae / ea suffōcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego suffōcārer
tū suffōcārēris
is / ea / id suffōcārētur
nōs suffōcārēmur
vōs suffōcārēminī
eī / eae / ea suffōcārentur
Imperātīvus praesēns
tū suffōcāre
vōs suffōcāminī
Imperātīvus futūrum
tū suffōcātor
is / ea / id suffōcātor
eī / eae / ea suffōcantor
Īnfīnītīvus praesēns
— suffōcārī
Īnfīnītīvus perfectum
— suffōcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— suffōcātum īrī
Participium perfectum
— suffōcātus
Participium futūrum
— suffōcandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary