HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← succurro — definition

Conjugation of succurro

Regular CEFR B2
[sʊkˈkʊr.roː]

to run to help, to run to the aid of, hasten to assist Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego succurrō
tū succurris
is / ea / id succurrit
nōs succurrimus
vōs succurritis
eī / eae / ea succurrunt
Indicātīvus imperfectum
ego succurrēbam
tū succurrēbās
is / ea / id succurrēbat
nōs succurrēbāmus
vōs succurrēbātis
eī / eae / ea succurrēbant
Indicātīvus futūrum
ego succurram
tū succurrēs
is / ea / id succurret
nōs succurrēmus
vōs succurrētis
eī / eae / ea succurrent
Indicātīvus perfectum
ego succurrī
tū succurristī
is / ea / id succurrit
nōs succurrimus
vōs succurristis
eī / eae / ea succurrērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego succurreram
tū succurrerās
is / ea / id succurrerat
nōs succurrerāmus
vōs succurrerātis
eī / eae / ea succurrerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego succurrerō
tū succurreris
is / ea / id succurrerit
nōs succurrerimus
vōs succurreritis
eī / eae / ea succurrerint
Coniūnctīvus praesēns
ego succurram
tū succurrās
is / ea / id succurrat
nōs succurrāmus
vōs succurrātis
eī / eae / ea succurrant
Coniūnctīvus imperfectum
ego succurrerem
tū succurrerēs
is / ea / id succurreret
nōs succurrerēmus
vōs succurrerētis
eī / eae / ea succurrerent
Coniūnctīvus perfectum
ego succurrerim
tū succurrerīs
is / ea / id succurrerit
nōs succurrerīmus
vōs succurrerītis
eī / eae / ea succurrerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego succurrissem
tū succurrissēs
is / ea / id succurrisset
nōs succurrissēmus
vōs succurrissētis
eī / eae / ea succurrissent
Imperātīvus praesēns
tū succurre
vōs succurrite
Imperātīvus futūrum
tū succurritō
is / ea / id succurritō
vōs succurritōte
eī / eae / ea succurruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— succurrere
Īnfīnītīvus perfectum
— succurrisse
Īnfīnītīvus futūrum
— succursūrum esse
Participium praesēns
— succurrēns
Participium futūrum
— succursūrus
Gerundium (genitīvus)
— succurrendī
Gerundium (datīvus)
— succurrendō
Gerundium (accūsātīvus)
— succurrendum
Gerundium (ablātīvus)
— succurrendō
Supīnum (accūsātīvus)
— succursum
Supīnum (ablātīvus)
— succursū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego succurror
tū succurreris
is / ea / id succurritur
nōs succurrimur
vōs succurriminī
eī / eae / ea succurruntur
Indicātīvus imperfectum
ego succurrēbar
tū succurrēbāris
is / ea / id succurrēbātur
nōs succurrēbāmur
vōs succurrēbāminī
eī / eae / ea succurrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego succurrar
tū succurrēris
is / ea / id succurrētur
nōs succurrēmur
vōs succurrēminī
eī / eae / ea succurrentur
Coniūnctīvus praesēns
ego succurrar
tū succurrāris
is / ea / id succurrātur
nōs succurrāmur
vōs succurrāminī
eī / eae / ea succurrantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego succurrerer
tū succurrerēris
is / ea / id succurrerētur
nōs succurrerēmur
vōs succurrerēminī
eī / eae / ea succurrerentur
Imperātīvus praesēns
tū succurrere
vōs succurriminī
Imperātīvus futūrum
tū succurritor
is / ea / id succurritor
eī / eae / ea succurruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— succurrī
Īnfīnītīvus perfectum
— succursum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— succursum īrī
Participium perfectum
— succursus
Participium futūrum
— succurrendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary