HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← succollo — definition

Conjugation of succollo

Regular CEFR B2
[sʊkˈkɔl.loː]

I take upon the neck or shoulder, I shoulder, I raise a lectica, a Roman litter Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego succollō
tū succollās
is / ea / id succollat
nōs succollāmus
vōs succollātis
eī / eae / ea succollant
Indicātīvus imperfectum
ego succollābam
tū succollābās
is / ea / id succollābat
nōs succollābāmus
vōs succollābātis
eī / eae / ea succollābant
Indicātīvus futūrum
ego succollābō
tū succollābis
is / ea / id succollābit
nōs succollābimus
vōs succollābitis
eī / eae / ea succollābunt
Indicātīvus perfectum
ego succollāvī
tū succollāvistī
is / ea / id succollāvit
nōs succollāvimus
vōs succollāvistis
eī / eae / ea succollāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego succollāveram
tū succollāverās
is / ea / id succollāverat
nōs succollāverāmus
vōs succollāverātis
eī / eae / ea succollāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego succollāverō
tū succollāveris
is / ea / id succollāverit
nōs succollāverimus
vōs succollāveritis
eī / eae / ea succollāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego succollem
tū succollēs
is / ea / id succollet
nōs succollēmus
vōs succollētis
eī / eae / ea succollent
Coniūnctīvus imperfectum
ego succollārem
tū succollārēs
is / ea / id succollāret
nōs succollārēmus
vōs succollārētis
eī / eae / ea succollārent
Coniūnctīvus perfectum
ego succollāverim
tū succollāverīs
is / ea / id succollāverit
nōs succollāverīmus
vōs succollāverītis
eī / eae / ea succollāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego succollāvissem
tū succollāvissēs
is / ea / id succollāvisset
nōs succollāvissēmus
vōs succollāvissētis
eī / eae / ea succollāvissent
Imperātīvus praesēns
tū succollā
vōs succollāte
Imperātīvus futūrum
tū succollātō
is / ea / id succollātō
vōs succollātōte
eī / eae / ea succollantō
Īnfīnītīvus praesēns
— succollāre
Īnfīnītīvus perfectum
— succollāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— succollātūrum esse
Participium praesēns
— succollāns
Participium futūrum
— succollātūrus
Gerundium (genitīvus)
— succollandī
Gerundium (datīvus)
— succollandō
Gerundium (accūsātīvus)
— succollandum
Gerundium (ablātīvus)
— succollandō
Supīnum (accūsātīvus)
— succollātum
Supīnum (ablātīvus)
— succollātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego succollor
tū succollāris
is / ea / id succollātur
nōs succollāmur
vōs succollāminī
eī / eae / ea succollantur
Indicātīvus imperfectum
ego succollābar
tū succollābāris
is / ea / id succollābātur
nōs succollābāmur
vōs succollābāminī
eī / eae / ea succollābantur
Indicātīvus futūrum
ego succollābor
tū succollāberis
is / ea / id succollābitur
nōs succollābimur
vōs succollābiminī
eī / eae / ea succollābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego succoller
tū succollēris
is / ea / id succollētur
nōs succollēmur
vōs succollēminī
eī / eae / ea succollentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego succollārer
tū succollārēris
is / ea / id succollārētur
nōs succollārēmur
vōs succollārēminī
eī / eae / ea succollārentur
Imperātīvus praesēns
tū succollāre
vōs succollāminī
Imperātīvus futūrum
tū succollātor
is / ea / id succollātor
eī / eae / ea succollantor
Īnfīnītīvus praesēns
— succollārī
Īnfīnītīvus perfectum
— succollātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— succollātum īrī
Participium perfectum
— succollātus
Participium futūrum
— succollandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary