HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← succipio — definición

Conjugation of succipio

Regular CEFR B2
/[sʊkˈkɪ.pi.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego succipiō
succipis
is / ea / id succipit
nōs succipimus
vōs succipitis
eī / eae / ea succipiunt
Indicātīvus imperfectum
ego succipiēbam
succipiēbās
is / ea / id succipiēbat
nōs succipiēbāmus
vōs succipiēbātis
eī / eae / ea succipiēbant
Indicātīvus futūrum
ego succipiam
succipiēs
is / ea / id succipiet
nōs succipiēmus
vōs succipiētis
eī / eae / ea succipient
Indicātīvus perfectum
ego succēpī
succēpistī
is / ea / id succēpit
nōs succēpimus
vōs succēpistis
eī / eae / ea succēpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego succēperam
succēperās
is / ea / id succēperat
nōs succēperāmus
vōs succēperātis
eī / eae / ea succēperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego succēperō
succēperis
is / ea / id succēperit
nōs succēperimus
vōs succēperitis
eī / eae / ea succēperint
Coniūnctīvus praesēns
ego succipiam
succipiās
is / ea / id succipiat
nōs succipiāmus
vōs succipiātis
eī / eae / ea succipiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego succiperem
succiperēs
is / ea / id succiperet
nōs succiperēmus
vōs succiperētis
eī / eae / ea succiperent
Coniūnctīvus perfectum
ego succēperim
succēperīs
is / ea / id succēperit
nōs succēperīmus
vōs succēperītis
eī / eae / ea succēperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego succēpissem
succēpissēs
is / ea / id succēpisset
nōs succēpissēmus
vōs succēpissētis
eī / eae / ea succēpissent
Imperātīvus praesēns
succipe
vōs succipite
Imperātīvus futūrum
succipitō
is / ea / id succipitō
vōs succipitōte
eī / eae / ea succipiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
succipere
Īnfīnītīvus perfectum
succēpisse
Īnfīnītīvus futūrum
succeptūrum esse
Participium praesēns
succipiēns
Participium futūrum
succeptūrus
Gerundium (genitīvus)
succipiendī
Gerundium (datīvus)
succipiendō
Gerundium (accūsātīvus)
succipiendum
Gerundium (ablātīvus)
succipiendō
Supīnum (accūsātīvus)
succeptum
Supīnum (ablātīvus)
succeptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego succipior
succiperis
is / ea / id succipitur
nōs succipimur
vōs succipiminī
eī / eae / ea succipiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego succipiēbar
succipiēbāris
is / ea / id succipiēbātur
nōs succipiēbāmur
vōs succipiēbāminī
eī / eae / ea succipiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego succipiar
succipiēris
is / ea / id succipiētur
nōs succipiēmur
vōs succipiēminī
eī / eae / ea succipientur
Coniūnctīvus praesēns
ego succipiar
succipiāris
is / ea / id succipiātur
nōs succipiāmur
vōs succipiāminī
eī / eae / ea succipiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego succiperer
succiperēris
is / ea / id succiperētur
nōs succiperēmur
vōs succiperēminī
eī / eae / ea succiperentur
Imperātīvus praesēns
succipere
vōs succipiminī
Imperātīvus futūrum
succipitor
is / ea / id succipitor
eī / eae / ea succipiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
succipī
Īnfīnītīvus perfectum
succeptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
succeptum īrī
Participium perfectum
succeptus
Participium futūrum
succipiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary