HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← succipio — definition

Conjugation of succipio

Regular CEFR B2
[sʊkˈkɪ.pi.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego succipiō
tū succipis
is / ea / id succipit
nōs succipimus
vōs succipitis
eī / eae / ea succipiunt
Indicātīvus imperfectum
ego succipiēbam
tū succipiēbās
is / ea / id succipiēbat
nōs succipiēbāmus
vōs succipiēbātis
eī / eae / ea succipiēbant
Indicātīvus futūrum
ego succipiam
tū succipiēs
is / ea / id succipiet
nōs succipiēmus
vōs succipiētis
eī / eae / ea succipient
Indicātīvus perfectum
ego succēpī
tū succēpistī
is / ea / id succēpit
nōs succēpimus
vōs succēpistis
eī / eae / ea succēpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego succēperam
tū succēperās
is / ea / id succēperat
nōs succēperāmus
vōs succēperātis
eī / eae / ea succēperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego succēperō
tū succēperis
is / ea / id succēperit
nōs succēperimus
vōs succēperitis
eī / eae / ea succēperint
Coniūnctīvus praesēns
ego succipiam
tū succipiās
is / ea / id succipiat
nōs succipiāmus
vōs succipiātis
eī / eae / ea succipiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego succiperem
tū succiperēs
is / ea / id succiperet
nōs succiperēmus
vōs succiperētis
eī / eae / ea succiperent
Coniūnctīvus perfectum
ego succēperim
tū succēperīs
is / ea / id succēperit
nōs succēperīmus
vōs succēperītis
eī / eae / ea succēperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego succēpissem
tū succēpissēs
is / ea / id succēpisset
nōs succēpissēmus
vōs succēpissētis
eī / eae / ea succēpissent
Imperātīvus praesēns
tū succipe
vōs succipite
Imperātīvus futūrum
tū succipitō
is / ea / id succipitō
vōs succipitōte
eī / eae / ea succipiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— succipere
Īnfīnītīvus perfectum
— succēpisse
Īnfīnītīvus futūrum
— succeptūrum esse
Participium praesēns
— succipiēns
Participium futūrum
— succeptūrus
Gerundium (genitīvus)
— succipiendī
Gerundium (datīvus)
— succipiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— succipiendum
Gerundium (ablātīvus)
— succipiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— succeptum
Supīnum (ablātīvus)
— succeptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego succipior
tū succiperis
is / ea / id succipitur
nōs succipimur
vōs succipiminī
eī / eae / ea succipiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego succipiēbar
tū succipiēbāris
is / ea / id succipiēbātur
nōs succipiēbāmur
vōs succipiēbāminī
eī / eae / ea succipiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego succipiar
tū succipiēris
is / ea / id succipiētur
nōs succipiēmur
vōs succipiēminī
eī / eae / ea succipientur
Coniūnctīvus praesēns
ego succipiar
tū succipiāris
is / ea / id succipiātur
nōs succipiāmur
vōs succipiāminī
eī / eae / ea succipiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego succiperer
tū succiperēris
is / ea / id succiperētur
nōs succiperēmur
vōs succiperēminī
eī / eae / ea succiperentur
Imperātīvus praesēns
tū succipere
vōs succipiminī
Imperātīvus futūrum
tū succipitor
is / ea / id succipitor
eī / eae / ea succipiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— succipī
Īnfīnītīvus perfectum
— succeptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— succeptum īrī
Participium perfectum
— succeptus
Participium futūrum
— succipiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary