HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← succino — definition

Conjugation of succino

Regular CEFR B1
[ˈsʊk.kɪ.noː]

to sing to, accompany Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego succinō
tū succinis
is / ea / id succinit
nōs succinimus
vōs succinitis
eī / eae / ea succinunt
Indicātīvus imperfectum
ego succinēbam
tū succinēbās
is / ea / id succinēbat
nōs succinēbāmus
vōs succinēbātis
eī / eae / ea succinēbant
Indicātīvus futūrum
ego succinam
tū succinēs
is / ea / id succinet
nōs succinēmus
vōs succinētis
eī / eae / ea succinent
Coniūnctīvus praesēns
ego succinam
tū succinās
is / ea / id succinat
nōs succināmus
vōs succinātis
eī / eae / ea succinant
Coniūnctīvus imperfectum
ego succinerem
tū succinerēs
is / ea / id succineret
nōs succinerēmus
vōs succinerētis
eī / eae / ea succinerent
Imperātīvus praesēns
tū succine
vōs succinite
Imperātīvus futūrum
tū succinitō
is / ea / id succinitō
vōs succinitōte
eī / eae / ea succinuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— succinere
Participium praesēns
— succinēns
Gerundium (genitīvus)
— succinendī
Gerundium (datīvus)
— succinendō
Gerundium (accūsātīvus)
— succinendum
Gerundium (ablātīvus)
— succinendō

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary