HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← succingo — definición

Conjugation of succingo

Regular CEFR B2
/[sʊkˈkɪŋ.ɡoː]/

to gather or tuck up (with a belt, etc.) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego succingō
succingis
is / ea / id succingit
nōs succingimus
vōs succingitis
eī / eae / ea succingunt
Indicātīvus imperfectum
ego succingēbam
succingēbās
is / ea / id succingēbat
nōs succingēbāmus
vōs succingēbātis
eī / eae / ea succingēbant
Indicātīvus futūrum
ego succingam
succingēs
is / ea / id succinget
nōs succingēmus
vōs succingētis
eī / eae / ea succingent
Indicātīvus perfectum
ego succinxī
succinxistī
is / ea / id succinxit
nōs succinximus
vōs succinxistis
eī / eae / ea succinxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego succinxeram
succinxerās
is / ea / id succinxerat
nōs succinxerāmus
vōs succinxerātis
eī / eae / ea succinxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego succinxerō
succinxeris
is / ea / id succinxerit
nōs succinxerimus
vōs succinxeritis
eī / eae / ea succinxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego succingam
succingās
is / ea / id succingat
nōs succingāmus
vōs succingātis
eī / eae / ea succingant
Coniūnctīvus imperfectum
ego succingerem
succingerēs
is / ea / id succingeret
nōs succingerēmus
vōs succingerētis
eī / eae / ea succingerent
Coniūnctīvus perfectum
ego succinxerim
succinxerīs
is / ea / id succinxerit
nōs succinxerīmus
vōs succinxerītis
eī / eae / ea succinxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego succinxissem
succinxissēs
is / ea / id succinxisset
nōs succinxissēmus
vōs succinxissētis
eī / eae / ea succinxissent
Imperātīvus praesēns
succinge
vōs succingite
Imperātīvus futūrum
succingitō
is / ea / id succingitō
vōs succingitōte
eī / eae / ea succinguntō
Īnfīnītīvus praesēns
succingere
Īnfīnītīvus perfectum
succinxisse
Īnfīnītīvus futūrum
succinctūrum esse
Participium praesēns
succingēns
Participium futūrum
succinctūrus
Gerundium (genitīvus)
succingendī
Gerundium (datīvus)
succingendō
Gerundium (accūsātīvus)
succingendum
Gerundium (ablātīvus)
succingendō
Supīnum (accūsātīvus)
succinctum
Supīnum (ablātīvus)
succinctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego succingor
succingeris
is / ea / id succingitur
nōs succingimur
vōs succingiminī
eī / eae / ea succinguntur
Indicātīvus imperfectum
ego succingēbar
succingēbāris
is / ea / id succingēbātur
nōs succingēbāmur
vōs succingēbāminī
eī / eae / ea succingēbantur
Indicātīvus futūrum
ego succingar
succingēris
is / ea / id succingētur
nōs succingēmur
vōs succingēminī
eī / eae / ea succingentur
Coniūnctīvus praesēns
ego succingar
succingāris
is / ea / id succingātur
nōs succingāmur
vōs succingāminī
eī / eae / ea succingantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego succingerer
succingerēris
is / ea / id succingerētur
nōs succingerēmur
vōs succingerēminī
eī / eae / ea succingerentur
Imperātīvus praesēns
succingere
vōs succingiminī
Imperātīvus futūrum
succingitor
is / ea / id succingitor
eī / eae / ea succinguntor
Īnfīnītīvus praesēns
succingī
Īnfīnītīvus perfectum
succinctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
succinctum īrī
Participium perfectum
succinctus
Participium futūrum
succingendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary