Conjugation of subvenio
/[sʊbˈwɛ.ni.oː]/to support, assist, come to the aid of, rescue Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | subveniō |
| tū | subvenīs |
| is / ea / id | subvenit |
| nōs | subvenīmus |
| vōs | subvenītis |
| eī / eae / ea | subveniunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | subveniēbam |
| tū | subveniēbās |
| is / ea / id | subveniēbat |
| nōs | subveniēbāmus |
| vōs | subveniēbātis |
| eī / eae / ea | subveniēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | subveniam |
| tū | subveniēs |
| is / ea / id | subveniet |
| nōs | subveniēmus |
| vōs | subveniētis |
| eī / eae / ea | subvenient |
Indicātīvus perfectum
| ego | subvēnī |
| tū | subvēnistī |
| is / ea / id | subvēnit |
| nōs | subvēnimus |
| vōs | subvēnistis |
| eī / eae / ea | subvēnērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | subvēneram |
| tū | subvēnerās |
| is / ea / id | subvēnerat |
| nōs | subvēnerāmus |
| vōs | subvēnerātis |
| eī / eae / ea | subvēnerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | subvēnerō |
| tū | subvēneris |
| is / ea / id | subvēnerit |
| nōs | subvēnerimus |
| vōs | subvēneritis |
| eī / eae / ea | subvēnerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | subveniam |
| tū | subveniās |
| is / ea / id | subveniat |
| nōs | subveniāmus |
| vōs | subveniātis |
| eī / eae / ea | subveniant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | subvenīrem |
| tū | subvenīrēs |
| is / ea / id | subvenīret |
| nōs | subvenīrēmus |
| vōs | subvenīrētis |
| eī / eae / ea | subvenīrent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | subvēnerim |
| tū | subvēnerīs |
| is / ea / id | subvēnerit |
| nōs | subvēnerīmus |
| vōs | subvēnerītis |
| eī / eae / ea | subvēnerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | subvēnissem |
| tū | subvēnissēs |
| is / ea / id | subvēnisset |
| nōs | subvēnissēmus |
| vōs | subvēnissētis |
| eī / eae / ea | subvēnissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | subvenī |
| vōs | subvenīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | subvenītō |
| is / ea / id | subvenītō |
| vōs | subvenītōte |
| eī / eae / ea | subveniuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | subvenīre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | subvēnisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | subventūrum esse |
Participium praesēns
| — | subveniēns |
Participium futūrum
| — | subventūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | subveniendī |
Gerundium (datīvus)
| — | subveniendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | subveniendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | subveniendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | subventum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | subventū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | subvenītur |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | subveniēbātur |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | subveniētur |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | subveniātur |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | subvenīrētur |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | subvenītor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | subvenīrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | subventum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | subventum īrī |
Participium perfectum
| — | subventum |
Participium futūrum
| — | subveniendum |
Indicātīvus perfectum
| is / ea / id | subventum est |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | subventum erat |
Indicātīvus futūrum exāctum
| is / ea / id | subventum erit |
Coniūnctīvus perfectum
| is / ea / id | subventum sit |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | subventum esset |