HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← subveho — definition

Conjugation of subveho

Regular CEFR B1
[ˈsʊb.we.(ɦ)oː]

to carry or convey upwards, or upriver Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego subvehō
tū subvehis
is / ea / id subvehit
nōs subvehimus
vōs subvehitis
eī / eae / ea subvehunt
Indicātīvus imperfectum
ego subvehēbam
tū subvehēbās
is / ea / id subvehēbat
nōs subvehēbāmus
vōs subvehēbātis
eī / eae / ea subvehēbant
Indicātīvus futūrum
ego subveham
tū subvehēs
is / ea / id subvehet
nōs subvehēmus
vōs subvehētis
eī / eae / ea subvehent
Indicātīvus perfectum
ego subvē̆xī
tū subvē̆xistī
is / ea / id subvē̆xit
nōs subvē̆ximus
vōs subvē̆xistis
eī / eae / ea subvē̆xērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego subvē̆xeram
tū subvē̆xerās
is / ea / id subvē̆xerat
nōs subvē̆xerāmus
vōs subvē̆xerātis
eī / eae / ea subvē̆xerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego subvē̆xerō
tū subvē̆xeris
is / ea / id subvē̆xerit
nōs subvē̆xerimus
vōs subvē̆xeritis
eī / eae / ea subvē̆xerint
Coniūnctīvus praesēns
ego subveham
tū subvehās
is / ea / id subvehat
nōs subvehāmus
vōs subvehātis
eī / eae / ea subvehant
Coniūnctīvus imperfectum
ego subveherem
tū subveherēs
is / ea / id subveheret
nōs subveherēmus
vōs subveherētis
eī / eae / ea subveherent
Coniūnctīvus perfectum
ego subvē̆xerim
tū subvē̆xerīs
is / ea / id subvē̆xerit
nōs subvē̆xerīmus
vōs subvē̆xerītis
eī / eae / ea subvē̆xerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego subvē̆xissem
tū subvē̆xissēs
is / ea / id subvē̆xisset
nōs subvē̆xissēmus
vōs subvē̆xissētis
eī / eae / ea subvē̆xissent
Imperātīvus praesēns
tū subvehe
vōs subvehite
Imperātīvus futūrum
tū subvehitō
is / ea / id subvehitō
vōs subvehitōte
eī / eae / ea subvehuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— subvehere
Īnfīnītīvus perfectum
— subvē̆xisse
Īnfīnītīvus futūrum
— subvectūrum esse
Participium praesēns
— subvehēns
Participium futūrum
— subvectūrus
Gerundium (genitīvus)
— subvehendī
Gerundium (datīvus)
— subvehendō
Gerundium (accūsātīvus)
— subvehendum
Gerundium (ablātīvus)
— subvehendō
Supīnum (accūsātīvus)
— subvectum
Supīnum (ablātīvus)
— subvectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego subvehor
tū subveheris
is / ea / id subvehitur
nōs subvehimur
vōs subvehiminī
eī / eae / ea subvehuntur
Indicātīvus imperfectum
ego subvehēbar
tū subvehēbāris
is / ea / id subvehēbātur
nōs subvehēbāmur
vōs subvehēbāminī
eī / eae / ea subvehēbantur
Indicātīvus futūrum
ego subvehar
tū subvehēris
is / ea / id subvehētur
nōs subvehēmur
vōs subvehēminī
eī / eae / ea subvehentur
Coniūnctīvus praesēns
ego subvehar
tū subvehāris
is / ea / id subvehātur
nōs subvehāmur
vōs subvehāminī
eī / eae / ea subvehantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego subveherer
tū subveherēris
is / ea / id subveherētur
nōs subveherēmur
vōs subveherēminī
eī / eae / ea subveherentur
Imperātīvus praesēns
tū subvehere
vōs subvehiminī
Imperātīvus futūrum
tū subvehitor
is / ea / id subvehitor
eī / eae / ea subvehuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— subvehī
Īnfīnītīvus perfectum
— subvectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— subvectum īrī
Participium perfectum
— subvectus
Participium futūrum
— subvehendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary